Analiza i interpretacja "Ody do radości" F. Schillera
Tematem utworu Schillera "Oda do radości" jest radość z wolności, z pokoju, z poczucia jedności z innymi ludźmi. Podmiot liryczny okazuje swoją radość z pięknego świata pełnego miłości i szacunku bliźnich. Podmiotem lirycznym jest 1.osoba l.mnogiej, zbiorowość ludzi, którzy są razem i odczuwają to samo ("nas", "nasz"). Adresatem jest każdy człowiek, a także radość, do której na początku utworu znajduje się apostrofa. Zwrot do bliźnego, brata. Zwroty są po kolei, do każdego indywidulanie: "biegnij, bracie", ale także do wszystkich, żeby podkreślić ich jedność: "Wstańcie, ludzie!". Przez utwór przemawia idea jednoczenia. Wszyscy ludzie są braćmi. Radość pokrywa cały świat. Podmiot liryczny wzywa do pojednania, wspólnego weselenia się. Oda ma radosny nastrój, pełen pozytywnych emocji. Przede wszystkim dają taki efekt słowa o pozytywnym zabarwieniu, takie jak: radośći, jasność, złączy, bracie, przyjaciel, wielka miłość, słońce, zwycięzca, bohater, serce. Autor przewiduje same pozytywne rozwiązania. Radość wspólna wszystko naprawi: "złączy, co rozdzieli los", "wszyscy ludzie będą braćmi, tam gdzie twój przemówi głos", "radość pije cały świat". Ton utworu jest emocjonalny. Występuje wyolbrzymienie (hiperbola) radości i jej oddziaływań. Czytająć utwór pojawia się uczucie przyjaźni, braterstwa, oraz zwycięstwa, poczucie wolności. W tekście występują zdania i zwroty wykrzyknikowe, które dają poczucie, że utwór jest apelem do ludzkości. Pojawiają się hiperbolizacje, które świadczą o emocjach w utworze. Pojawiają sie motywy mitologiczne, np.: bogowie. Utwór ma charakterystyczną rytmiczność i melodyjność. Jest podział na strofy. Każda strofa zawiera cztery werstwy, co świadczy o regularności i porządku utworu. W pierwszej strofie jest apostrofa do radości, jako źródła szczęścia. Dalej jest stwierdzenie, że "jasność" radości naprawi to, co rozdzielił los. Dzięki niej wszyscy ludzie będą braćmi, ponieważ radość ma moc pojednawczą. Kto jest przyjacielem dla innych ludzi i ich szanuje i kto wie, co to jest miłość i jej doświadczył, umie kochać, niech dołączy do reszty ludzi, których łączy radość. Ten, kto umie pocieszyć i pomóc drugiej osobie, także powienien dołączyć do radujących się ludzi, do podmiotu lirycznego. A kto nie wie, co to miłość i nie potrafi kochać, nie ma szansy na radość. Słońce pięknie oświetla świat barwami złota, które oznaczają zwycięstwo. Podmiot liryczny wzywa każdego z osobna, aby także był zwycięzcą i bohaterem swojego życia. Radość jest wszędzie, na całej ziemi. Właśnie dzić zaczynamy poznawać, co to jest radość, zaczynamy się cieszyć. Ona wypełnia i przejawia się we wszystkim: w życiu, sercu, zbożu, śpiewie, wspólnocie, niebie, a nawet w zwykłym robaku. Wszędzie też jest miłość, która mieszka w ludzkich sercach i wypełnie je. Podmiot liryczny pragnie, aby miłość ogarnęła wszystkich ludzi na świecie. Utwór kończy się stwierdzeniem, że radości właściwie jeszcze nie ma, ale jest bardzo bliska "na gwieździstym firnamencie".
