Język polski > Romantyzm

Ballady i romanse.

Autor: Joanna31 Dodano: 19.03.2011, 23:16

Sprawdź podobne wypracowania

Ballady, romanse.

 

Romantyzm to epoka literacka, która w Polsce przypada na lata:

 

-1822 (Wydanie "Ballad i romansów" A.Mickiewicza),

-1864 (Upadek powstania styczniowego).

 

W Europie romantyzm trwał od XVIII do połowy XIX wieku. Narodził się w Niemczech, a następnie w Anglii. Romantyzm polski różnił się od europejskiego ze względu na sytuację polityczną (zabory). W Europie najważniejsze w literaturze było wyeksponowanie uczucia i wiary, w Polsce patriotyzmu.

 

Nurty polskiej literatury :

 

-narodowo-wyzwoleńczy ; "Reduta Ordora"

-miłości romantycznej; "Dziady" cz. IV

-ludowy; "Dziady" cz. II

 

Wielka emigracja to zjawisko, które miało miejsce po upadku powstania listopadowego, a później styczniowego. Szlachta i chłopi uczestniczący w powstaniach z obawy przed represjami masowo uciekali do Francji i Anglii. Tam rozpoczynali nowe życie.

 

Aluzja literacka - świadome nawiązanie w utworze do innego dzieła literackiego. Może to być cytat lub podobna sytuacja - czytelnik powinien ją dostrzec i zinterpretować.

 

"Romantyczność"

 

Walka romantyków z klasykami - to spór, który trwał w latach 1818 - 1830 między przedstawicielami oświecenia (stare pokolenie, kierujące się rozumem) a romantyzmu (pokolenie, kierujące się sercem). Spór rozpoczął Kaziemierz Brodziński (romantyzm) a odpowiedział mu Śniadecki (oświecenie). A.Mickiewicz należał do zwolenników romantyzmu, a ballada "Romantyczność" to manifest romantyzmu.

 

Ballada - Gatunek synkretyczny (zawiera cechy trzech rodzajów literackich) opowiada o tajemniczym zdarzeniu, zawiera elementy fantastyczne, dominuje w niej nastrój grozy, ingerują siły nadprzyrodzone. Akcja ballady rozgrywa się najczęściej w średniowieczu. Występują ludowe kryteria oceny świata (Za dobro się wynagradza, za zło każe).

 

W "Romantyczności" główną bohaterką jest obłąkana Karusia, która widzi swojego zmarłego kochanka - Jasia. Rozmawia z duchem, a świadkowie tej sceny dzielą się na tych, którzy jej wierzą i współczują (lud, narrator) i tych, którzy ją wyśmiewają (starzec).

 

Stanowisko narratora :

 

"Dziewczyna czuje - odpowiadam skromnie-

A gawedź wierzy głęboko;

Czucie i wiara silniej mówi do mnie

Niż mędrca szkiełko i oko."

 

Stanowisko starca:

 

"Ufajcie memu oku i szkiełku,

Nic tu nie widzę dookoła"

"Dziewczyna duby smalone bredzi,

a gmin rozumowi bluźni."

 

 

 




Patronujemy