Boolesław Leśmian "Do siostry" analiza

Bolesław Leśmian „Do siostry” Analiza ( interpretacja)

W pierwszej zwrotce pojawia się topos śmierci. Apostrofa do siostry. Podmiot liryczny odwołuje się do snu. W utworze pojawiają się elementy sakralizacji. Śmierć pozbawiła siostrę poety z trosk. Zmienia się fizycznie ciało trupa. Wyznanie „kocham” jest namiastką uczuć Jana Kochanowskiego do córki. Utwory Leśmiana są bardziej bezpośrednie. Trup leży sam w grobie. Podmiot liryczny pokazuje błahość i marność, bo co on może teraz zrobić dla siostry. Każdy zmarły nie był winien swojej śmierci. Ludzie chowający umarłego zazwyczaj pytają, dlaczego? Metafora” jesteśmy winni śmierci innych ludzi” mówi o tym, ze śmierć dotyczy każdego Podmiotem lirycznym jest sam poeta, kontekst biograficzny. Poeta szuka winnego śmierci siostry. W momencie kiedy ktoś umiera ludzie analizują swoje życie. W obliczu śmierci jest się nikim. Ludzie obwiniają los o cierpienie. Jedyne co pozostaje to modlitwa. Podmiot liryczny nadal chcę troszczyć się o siostrę, czuje się za nią odpowiedzialny. Boi się, że ona nadal będzie potrzebować pomocy i odczuwać potrzeby fizyczne. Poeta martwi się o rzecz najbardziej błaha w obliczu śmierci, nie wie, czego jego siostra będzie odtąd potrzebowała. Zdaje sobie sprawę, ze trup wchodzi w inną rzeczywistość i sferę. Leśmian nie jest w stanie już pomóc siostrze. Przypomina sobie moment ostatniego przegnania, najtrudniejszy moment jest wtedy, kiedy trumna spoczywa w ziemi. Kontrast między delikatnością siostry i ciężarowym wozem. Śmierć była nie do przyjęcia. Podmiot liryczny bał się, że zmarła tylko śpi. Szuka nadziei, że nie odeszła na zawsze, nie chce przyjąć tej śmierci. Instrumentacja głosowa i powtarzające się trudne głoski nadają surowość utworowi. Człowiek skupia się na szczegółach, nie chcąc myśleć o zmarłej osobie jeszcze raz. Dla Leśmiana odejście siostry zmieniło cały świat, a inni tego nie zauważyli. Myśl o siostrze oplotła poetę. Refleksja, każdy człowiek zmaga się ze śmiercią, a my musimy nadal żyć. Nikt nie zastąpi zmarłej osoby i zawsze będziemy czuć jej brak. Poeta wierzy, ze jego siostra jest w drodze do nieba, lecz nie chce umierać aby się z nią spotkać. Siostra Leśmiana oczyszcza się z grzechów. Podmiot liryczny obawia się, ze Bóg nie rozpozna w zmarłej dobrego człowieka. Ostatnia zwrotka jest apostrofą do Boga. Poeta prosi go o to, aby wziął w opiekę zmarłą siostrę.