Esej z mojego zycia i wiersza

Karol Wojtyła
„MYŚLĄC OJCZYZNA”

Mam na imię ***** i mieszkam w **********. Interesuję się elektroniką
i informatyką. Od poniedziałku do piątku chodzę do szkoły, aby zdobywać wiedzę
i wykształcenie. Po przyjściu do domu odrabiam lekcje i odpoczywam. W przyszłości chciałbym mieć duży sklep komputerowy. Od życia oczekuje sprawiedliwości. Mażę o tym aby w przyszłości zapanował pokój na świecie, a ludzie byli spokojni o swój byt
i bezpieczeństwo. Dlatego ważna jest dla mnie moja ojczyzna. Myślę, ze jest ona jak dom
i tylko od nas samych zależy jaki on będzie. Od naszego postępowania oraz szacunku dla kultury i tradycji zależy jakim odnajdziemy nasz kraj w przyszłości.
Pięknie o ojczyźnie pisał Karol Wojtyła w wierszu pt: „Myśląc Ojczyzna”. Poemat ten trafił w moje serce szczerością i prostotą słów. Utwór mówi o miłości naszego ukochanego papieża Jana Pawła II do Ojczyzny. Po śmierci Jana Pawła II zainteresowałem się jego postacią i twórczością. Przeczytałem wiele jego wierszy, ale ten utwór uważam za wyjątkowy. Autor pisząc go, kierował się sercem. Czytając strofy po raz kolejny najbardziej uderza duma jaką poeta odczuwał z bycia Polakiem. Papież kochał cały świat, ale zawsze i na każdym kroku podkreślał skąd pochodzi. Za to Go podziwiam. Wiersz jest wyjątkowy również z tego powodu, że Ojczyzna jest dla twórcy „skarbem” – czymś najcenniejszym. Pisarz myśli wciąż „jak go pomnożyć, jak poszerzyć tę przestrzeń, którą wypełnia”. Odczytuję te słowa jako przesłanie, wskazówkę dla takich jak ja – młodych, którzy
w przyszłości będą wypełnieniem – treścią naszej Ojczyzny.
Karol Wojtyła będąc papieżem wciąż poszukiwał nowych dróg i sposobów, aby nauczać ludzi bycia dumnymi ze swojej tożsamości. Czego wyraz oddaje w swoich przemyśleniach w utworze „Myśląc Ojczyzna”. To „spadek” dla tych, którzy przyjdą po nim.
Pisząc o Ojczyźnie poeta utożsamia się z nią. W słowach: „wyrażam siebie
i zakorzeniam” dostrzegam wielką tęsknotę pisarza za domem dzieciństwa, latami młodzieńczymi oraz okresem studiów i czasami spędzonymi w seminarium, w ojczystym kraju. Gdzie odnajduje On swoje korzenie i tożsamość. Ziemia ojczysta jest miejscem bezpiecznym, do którego zawsze chce się wracać.
Myślę, że ten wiersz jest wspaniały. Gdyby każdy tak wyrażał się o swoim kraju, to świat byłby pełen dobroci i miłości. Skończyłyby się wojny i zapanował pokój. Mam nadzieje, że tak się właśnie stanie i urzeczywistnią się moje marzenia.