Język polski > Renesans

Interpretacja

Autor: nauka1 Dodano: 12.12.2009, 15:11

Sprawdź podobne wypracowania

Nazywana jest hymnem do Boga, bądź wierszem polskim.Liczne apostrofy, zbiorowy podmiot liryczny jakim są ludzie oraz charakter pochwalny świadczy o tym, że jest hymnem. Podejmuje tematy ważne dla człowieka- tematyka religijno- filozoficzna. Charakter pochwalno- dziękczynny. Bóg jest adresatem. Pojawia się topos deus artifex- doskonały artysta, architekt. Ludzie dziękują mu za dary, jakie im ofiarował. Bóg jest wszechstronny, doskonały, hojny, bezinteresowny, stwórca wszystkiego co jest na ziemi, łaskawy, wszechmocny- ma władzę nad naturą, szczodry. Człowiek w wierszu jest wdzięczny Bogu za ten piękny świat, pokorny, prosi Boga o łaskę i opiekę. Ludzie chwalą jego dzieło wyrażają w ten sposób swoja wdzięczność. Zastosowanie epitetów tantologicznych- biały dzień, ciemna noc podkreślają uporządkowanie świata, logikę. Świat stworzony przez Boga jest bezkresny, urokliwy, różnorodny. Ma charakter cykliczny, powtarzalny, pory roku po sobie następują. Daje to człowiekowi poczucie bezpieczeństwa. Opis ma charakter malarski, o czym świadczy bogata metaforyka, personifikacje, epitety. Wszystko ma swoje miejsce, nie ma rozdźwięku między Bogiem a człowiekiem. Jest wierszem renesansowym dominują zdania oznajmujące. Brak przerzutni które mogłyby wprowadzić haos w takim tekście.




Patronujemy