Temat władzy,sposobów jej osiągania oraz sprawowania,występuje między innymi w takich utworach jak: "Faraon", "Antygona" czy "Balladyna".W każdym z tych utworów pokazane zostały przykłady dostojników,którzy wzięli na siebie odpowiedzialność za losy kraju i obywateli.Posiadają oni zarówno pozytywne,jak i negatywne cechy wielkich władców.
Jaki powinien być dobry władca? Na to pytanie szukają odpowiedzi nie tylko pisarze,ale przede wszystkim politycy i specjaliści od nauk politycznych.Jednak przykłady literackie mogą pomóc w nakreślaniu portretu władcy doskonałego.
Przede wszystkim dobry władca powinien pochodzić z legalnego wyboru.Ten warunek spełniali zarówno Kreon w "Antygonie",jak i Ramzes XIII, bohater
"Faraona".Z pewnością nie należą do tej kategorii Balladyna ani Klaudiusz,król Danii w "Hamlecie",gdyż obydwoje zdobyli tron,mordując swoich poprzedników.Jako mordercy nie mogli być sprawiedliwymi władcami.
Bardzo ważną cechą dobrego władcy jest szacunek dla prawa.Tragicznym przykładem konsekwencji w stosowaniu przepisów jest Kreon.Jego surowe i nieugięte podejście do zarządzeń państwowych sprowadziło tragedię na jego własną rodzinę.Wydał wyrok na Antygonę nie z powodów osobistych,lecz dlatego,że musiał przestrzegać prawa.Inaczej okazałby się słabym władcą i stracił być może autorytet.Tak mu się przynajmniej wydawało.Najważniejsze dla obywateli jest,aby władca rządził sprawiedliwie.Wtedy zawsze mogą liczyć na to,że zło zostanie ukarane ,a dobro nagrodzone.Zgodnie z tą zasadą chciał postępować,lecz niestety przesadził z bezwzględnością.
Autorytet jest niezbędny do rządzenia.Jeżeli poddani nie szanują swojego króla,prędzej czy później mogą doprowadzić do strącenia go z tronu.Bez uznania,szacunku i zaufania żaden władca nie może rozstrzygać trudnych sporów,sądzić.Jeśli cieszy się autorytetem,łatwiej mu podejmować trudne decyzje, na przykład o nałożeniu nowych podatków lub wypowiedzeniu wojny.Takim szacunkiem cieszył się Ramzes XII,ojciec bohatera powieści "Faraon". Bardzo chciała zasłużyć na taką opinię Balladyna,dlatego zaczęła swoje rządy od wydawania wyroków sądowych.Los jednak ukarał ją za wcześniejsze zbrodnie,gdyż swoje stanowisko osiągnęła w sposób niegodny.
Nie bez znaczenia jest miłość i przywiązanie ludu,którym się rządzi.Mądre ,sprawiedliwe decyzje,łaskawość i współczucie dla biednych i uciśnionych są z pewnością ważna cechą osób sprawujących władzę.Koniecznie chciał je zdobyć Ramzes XIII,planując reformy,które miały uszczęśliwić lud Egiptu.Nie mógł ich niestety zrealizować z powodu spisku kapłanów na jego życie.Nie wykazał tej cechy Kreon,któremu surowość nakazała zapomnieć o miłosierdziu.
Dobry władca dba przede wszystkim o powodzenie poddanych,mniej myśli o swoim osobistym szczęściu.Tak rządził ojciec Ramzesa XIII,następca nie dojrzał do tej ważnej cechy i przez swoje prywatne potrzeby naraził na ryzyko interes kraju.Uzależnił sie finansowo od Fenicjan.A przecież w stosunku do przedstawicieli innego władcy miał obowiązek zachować szczególną ostrożność.Tego wymaga dobrze prowadzona polityka zagraniczna.
Mądry przywódca stara się unikać wojen i rozlewu krwi. Wiedzieli o tym Ramzes XII oraz kapłani z "Faraona",inaczej podchodził do tego następca tronu.Kreon ukarał Antygonę dlatego,że ulitowała się nad duszą buntownika Polinejkesa,który wplątał Teby w wojnę domową.Zakaz pogrzebania zwłok był złamaniem nakazu religijnego i straszliwą zemstą na zmarłym.Jednak Kreon zdobył się na to ,chcąc dać odstraszający przykład wszystkim,którzy mogliby szkodzić własnej ojczyźnie.Nie wiedział,że dobry zamiar przyniesie straszne skutki.
Kolejną cechą doskonałego króla jest talent polityczny.Polega on na takim nawiązywaniu kontaktów zagranicznych oraz porozumiewania się z różnymi grupami społeczeństwa ,aby ojczyzna była bezpieczna.Tą umiejętnością odznaczał się również Ramzes XII , a potem kapłan Herhor,który objął tron po zamordowanym młodzieńcu.
Wreszcie,jak dowodzi praktyka naszego życia,ludzie są zadowoleni z władzy wtedy,kiedy mogą żyć dostatnio i w spokoju. Najlepiej wspomina historia tych królów,którzy dbali o rozwój gospodarczy kraju,pozwalali ludziom bogacić się,nie zdzierali pieniędzy na podatki.Najlepiej ocenianym polskimi władcami byli Kazimierz Wielki i Zygmuny Stary.Jak wiadomo nie prowadzili oni wielkich wojen,za to troszczyli się o handel,rzemiosło,pozostawili po sobie wspaniale rozwinięte miasta.
Dobry władca to postać,która cieszy sie zasłużonym zaufaniem i szacunkiem,ktoś ,kto może liczyć na wierność poddanych,kto potrafi doprowadzić swój kraj do rozkwitu, a ludność do zamożności.To ktoś,kto pod każdym względem stanowi wzór do naśladowania dla każdego obywatela swojego kraju. Żaden z bohaterów literackich nie spełnił tych warunków w stu procentach,ale wielu marzyło o takiej opinii i właśnie nadmiernie jej pragnąc popełniali błędy.




