Karol Wojtyła - Świadek historii

Karol Wojtyła to przedstawiciel pierwszego pokolenia, które miało żyć w wolnej Polsce po stu dwudziestu trzech latach niewoli. Piekło II wojny światowej, a następnie ustrój komunistyczny, skutecznie zniszczyły te nadzieje. Na oczach papieża Polaka tworzyła się historia. On sam jako następca Św. Piotra bardzo mocno zapisał się na jej kartach zmieniając współczesny świat.
Karol Wojtyła, syn Emilii i Karola Wojtyłów, urodził się w Wadowicach w 1920 roku. A więc w wolnej, niepodległej Polsce. Jego lata młodzieńcze, studia, przerwała agresja III Rzeszy na Polskę. Już na początku wojny przyszły papież razem ze swoim ojcem opuścili dotychczasowe miejsce zamieszkania.
„Przypomniał sobie swoją ostatnią dłuższą podróż – morderczą wędrówkę z ojcem w pierwszych dniach wojny. […] Razem z uchodźcami z Krakowa doszli prawie do Sanu. Na wieść o klęskach polskiej armii i wkroczeniu bolszewików zawrócili do Krakowa. Wchodząc do miasta, zobaczyli na Wawelu flagę ze swastyką. Wkrótce cała Europa zamieniła się w wielkie więzienie”.
Tak rozpoczęła się najstraszniejsza i najkrwawsza wojna w historii- II wojna światowa. Podczas Światowego Dnia Modlitwy o Pokój 1 września 1989 w Warszawie Jan Paweł II tak wspominał ten okres:
„Było to sześć długich i bolesnych lat walki, siejących śmierć i zniszczenie, które pozostawiły otwarte rany w całym świecie, skazując na długi okres cierpienia całe narody. Wojna, która miała być wojna błyskawiczną, zadała śmierć milionom mężczyzn i kobiet, zniszczyła zasoby energii i dóbr, zrujnowała całe miasta i regiony. Ja sam, podobnie jak wielu moich Rodaków, pamiętam, że ten plac, na którym jesteście zgromadzeni, był całkowicie zniszczony: jego ruiny przedstawiały w pewnym sensie los całego Narodu, który złożył największą ofiarę, podobnie jak inne miasta i narody, dotknięte w różnej mierze drugą wojną światową”.

Młody człowiek, Karol Wojtyła, wraz z swoimi kolegami i koleżankami w tym trudnym czasie szukali sposobów na zachowanie polskiej kultury i tożsamości. Wielu z przyjaciół przyszłego papieża wybrało walkę z bronią w ręku, reszta z Karolem na czele utworzyła Teatr Rapsodyczny. W czasie okupacji niemieckiej Lolek poznał krawca Jana Tyranowskiego, który zastąpił mu zmarłego ojca. To dzięki Tyranowskiemu Karol sięgnął po książki św. Jana od Krzyża. Pięćdziesiąt lat później, już jako Jan Paweł II, napisał list apostolski w którym mówił o obowiązku pamiętania przed Bogiem okrucieństw wojny i proszenia o wybaczenie. Jan Paweł II dokładnie opisał poniżanie i zabieranie podstawowych praw istoty ludzkiej, jakich sam był świadkiem w okupowanej Polsce. Pisał o prześladowaniach Żydów, mordowanych w obozach koncentracyjnych i obozach zagłady w Oświęcimiu- Brzezince, na Majdanku i w Treblince. Pisał o roli religii w zwalczaniu ideologii oraz państw totalitarnych i nauczał o prawach narodów. Po II wojnie światowej ustrojem politycznym Polski stał się komunizm. Był to okres prześladowań Kościoła jako ostoi polskości. Karol Wojtyła w tym trudnym czasie pełnił obowiązki księdza a następnie biskupa. Był także pasterzem akademickim. Razem z studentami wyjeżdżał na wycieczki. Na tych wypadach ksiądz był szczególnie zagrożony, musiał działać w konspiracji. Tak narodził się wujek: „ Ksiądz mówił o konspiracji, a w konspiracji są pseudonimy. Dajmy mu jakiś. Na przykład Wujek”. Często mówi się o roli papieża Polaka w upadku komunizmu. „On pojmował swoją rolę w sposób duchowy, nie ulega wątpliwości, że cała jego służba w tych pierwszych latach, to był katalizator zmian, które musiały nadejść. Nie możemy powiedzieć jednak: oto jest taki dokument, który świadczy o tym, że dzięki papieżowi upadł Mur Berliński-on wzbudził ducha, a ducha nie da się potwierdzić żadnym dokumentem”- twierdzi Paweł Zuchniewicz, dziennikarz, autor książek o Karolu Wojtyle. Według badań społecznych aż 78 procent Polaków uważa, że pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny przyczyniła się do powstania „Solidarności” oraz obalenia komunizmu i w 1989 odzyskania niepodległości. Pielgrzymka ta trwała od 2 do 10 czerwca 1979 roku. To właśnie podczas tego „powrotu do Ojczyzny” Jan Paweł II wypowiedział słowa szczególnie ważne dla Polaków: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!”. Te słowa stały się impulsem do strajków w Stoczni Gdańskiej a w konsekwencji powstania „Solidarności”. Rola papieża w upadku komunizmu wydaje się bezsporna. To on potrafił zarazić naród ideą i dodał mu odwagi. Pontyfikat Jana Pawła II był najdłuższym po pontyfikatach św. Piotra i bł. Piusa IX. Przełomowe spotkania które odbył jako głowa Kościoła były ważne, potrzebne światu. Jan Paweł II był papieżem dialogu. W rzymskiej synagodze 13 kwietnia 1986 r. modlił się podczas spotkania z Żydami i naczelnym rabinem Rzymu Elio Toaffem, a w 2000 r. udał się do Ziemi Świętej. Kolejnym ważnym spotkaniem jakie odbył „słowiański papież” było zorganizowane 27 października 1986 r. w Asyżu modlitewne spotkanie z dwunastoma liderami światowych religii z okazji Dnia Modlitwy o Pokój. W roku milenijnym, papież który wprowadził świat w trzecie tysiąclecie, dokonał rzeczy historycznej – przeprosił za błędy ludzi Kościoła. Na końcu swojej ziemskiej drogi Jan Paweł II poruszał ludzi świadectwem swojego życia, pokorą przyjmowania cierpień. Pogrzeb papieża Polaka zgromadził taką liczbę osób mających realny wpływ na politykę globalną, jak żadne inne wydarzenie w historii.
„Słowiański papież” był świadkiem historii najnowszej. Przeżył piekło II wojny światowej i okres komunizmu w Polsce. Do jego upadku zresztą sam się przyczynił. Papież prowadził dialog między katolicyzmem a innymi religiami. Jan Paweł II wprowadził świat w trzecie tysiąclecie, u jego progu przeprosił za błędy ludzi Kościoła. W świadomości ludzi i historii zapisał się jako papież dialogu, który poruszał ludzi świadectwem swojego życia.