Język polski > Pozostałe prace

Mitologia J.Parandowskiego. Mit Syzyfa

Autor: ikusia Dodano: 29.11.2009, 15:50

Sprawdź podobne wypracowania

Władcą i założycielem miasta Korynt był Syzyf. To państwo rozwijało się dobrze. Bogowie bardzo go lubili. Świadczy o tym fakt, że zapraszali go na wszystkie swoje uczty. Jednak on naraził się Zeusowi rozsiewając plotki o Bogach. Rozgniewany Zeus wysłał Tanatosa, aby zabił zdrajcę. Po zejściu na zmienię on podstępnie zamknął Boga śmierci w lochu. Władca Olimpu posłał do Koryntu Aresa, aby odnalazł i uwolnił Tanatosa. Syzyf zabezpieczył się, żeby nie pójść do Hadesu tak, iż kazał żonie nie wkładać mu obola do ust. Hadesa do zesłania Syzyfa z powrotem na ziemię zmusił straszny płacz i lament króla Koryntu. Lecz ten spryciarz miał już plan i po powrocie do świata żywych bardzo zmienił swoje życie, ciągle się ukrywał w nadziei, że Bogowie o nim zapomną. Po wielu latach spokojnego życia Syzyf umarł i stanął przed obliczem Hadesa. Wtedy Bogowie wymyślili mu karę, którą miał odbywać w nieskończoność. Musiał wpychać wielki kamień na górę w Tartarze, a gdy już był u szczytu kamień ześlizgiwał się. Po pewnym czasie grzesznik przyzwyczaił się do tej kary i stała się dla niego codziennością.
Współcześnie frazeologizm Syzyfowa praca oznacza pracę ciężką, daremną, nie dającą żadnych efektów. Motyw Syzyfa jest częsty w literaturze i sztuce. Sięgnął po niego również Stefan Żeromski w powieści pt.: ,, Syzyfowe prace''.



Patronujemy