Romantyzm to epoka z historii literatury, która za najważniejsze uważała kierowanie się uczuciem i sercem.Pisarze tego okresu Pisarze tego okresu odrzucili oświeceniowe ideały i zamiast nich wprowadzili do literatury wiele nowych elementów. Do najważniejszych i bardzo typowych dla epoki zaliczamy przede wszystkim wykreowanie nowego typu bohatera, pojawienie się motywów ludowych oraz fantastycznych. Istotna dla epoki była także historia, zwłaszcza ta średniowieczna. Adam Mickiewicz w swoim zbiorze pt "Ballady i romanse" zawarł w zasadzie wszystkie założenia typowe dla epoki, dlatego też "Romantyczność" i "Lilie" mają typowo romantyczny charakter.
"Romantyczność" to utwór, który opowiada o losach wiejskiej dziewczyny - Karusi, straciła ona ukochanego i dlatego bardzo cierpi. Ból powoduje, że dziewczyna zapada na chorobę psychiczną - widzi swojego ukochanego, co więcej rozmawia z nim i ciągle czuje jego obecność.
Bohaterka obcuje więc ze światem zmarłych, a spowodowane to jest jej cierpieniem. "Romantyczność" posiada więc bohatera typowego dla epoki - osobę nieszczęśliwie zakochaną, taką dla której miłość jest sensem życia. Pojawienie się Jasieńka to kolejny dowód na romantyczny charakter utworu, gdyż to właśnie pisarze tego czasu wprowadzali fantastykę i irracjonalizm, wiele pomysłów czerpali także z wierzeń ludowych.
Poeta w balladzie "Romantyczność" odwołuje się do Williama Szekspira, ponieważ to on jako pierwszy zastosował w swych dramatach takie motywy jak: ludowość i fantastyka, a przez co stał się bardzo bliski romantykom.
Podsumowując, uważam że udowodniłam, iż wyżej wymienione utwory mają typowo romantyczny charakter. Adam Mickiewicz pisząc te utwory, całkowicie odszedł od oświeceniowego sposobu widzenia świata, o czym świadczy krytyka zachowań w "Romantyczności" i prowadzi nowe tematy i motywy literackie. Należą do nich m.in gotycyzm, irracjonalizm, fantastyka, odwoływanie się do wierzeń ludowych oraz nieszczęśliwie zakochany bohater. Co więcej "Lilie" i "Romantyczność" mają nie tylko romantyczny charakter, ale także stały się wzorcem dla innych pisarzy epoki, wyznaczały nowy kierunek, który uczucie miało prymat nad rozumem.
