Wpływ książki na bohatera

WSTĘP
1.Wpływ na sposób bycia człowieka mają najczęściej różnego rodzaju wydarzenia, motywacja przez innych ludzi, środowisko, w jakim się znajdują i wiele innych czynników. Jednak zajmę się mniej znanym - książka - zazwyczaj wywołuje pozytywne emocje, daje radę, pocieszenie.Nie tylko przekazuje mądrość, ale także skłania do przemyśleń, odpowiednio oddziaływuje i staje się przyczyną wielu decyzji podejmowanych przez ludzi.
2. Czyż książka nie jest najlepszym przyjacielem człowieka? Owszem, jest, jeśli nie będzie ona miała negatwnego wpływu na jego zachowanie. Już od najmłodszych lat sięgamy po lektur i to od nas zależy jak zrozumiemy ich treść. Ważne jest czytanie ze zrozumieniem i wczucie się w role bohaterów, gdyż przyczynia się do rozwoju wyobraźni i poszerzania wiedzy.
3. Wielu pisarzy i poetów w swych dziełach nawiązywało do twórców wcześniejszych tworząc je nieśmiertelnymi. Werter koił swój ból zaczytując się w Homerze i Osjanie, z kolei literatura romantyczna niszczyła charakter Stanisława Wokulskiego, zaś z drugiej strony jest powodem wzbudzenia tęsknoty i chęci powrotu do ojczyzny Skawińskiego. Na Rodiona natomiast BIBLIA miała zbawczy wpływ, a Grudziński czytając ZAPISKI Z MARTWEGO DOMU odnalazł rzeczywistość, o której chciał zapomnieć, ale tym samym dawała mu wiarę.
4. Rola lektur ma ogromny wpływ na czytelników, może być odzwierciedleniem uczuć, pomóc zrozumieć świat i często wpływa na dalsze losy. Chciałabym rozwinąć swoje rozważania na temat roli lektur w kształtowaniu postaci literackich.

ROZWINIĘCIE
1. Jak zgubne skutki może mieć czytanie lektury dowodzi przykład Wertera, tytułowej postaci utworu Johanna Wolfganga Goethego Cierpienia młodego Wertera. Gdy zakochany w Lotcie dowiaduje się że ma ona już narzeczonego, literatura Homera pozwała mu się wyciszyć odprężyć - mógł odpocząć od przytłaczającej go miłości. Od rzeczywistości ,z którą nie mógł się pogodzić. Co gorsza, różni ich status społeczny. Jedyna jego radość to obcowanie ze sztuką. Rola literatury w jego życiu jest duża jak sam pisze: "Tylko kołysanka zda mi się , a znalazłem ich pod dostatkiem w moim Homerze".Lecz nie tylko ILIADA I ODYSEJA miała wpływ na zmieniający się charakter bohatera. Jak sam się przyznaje: "Osjan wyrugował z mojego serca Homera".Skłania go do samobójczych myśli. Werter marzy o tym by uwolnić własna duszę.Ma również świadomość, że ukochana również go darzy uczuciem, czego dowodem jest ostatnia scena, kiedy czytając PIEŚNI OSJANA obydwoje wybuchają płaczem, gdyż wiedzą żenie jest im dane przeżyć miłości. Dlatego też bohater nie chcąc narażać na cierpienie Lottę, postanawia odebrać sobie życie.

2. Kolejnym bohaterem, który zaczął działać pod wpływem lektury był Stanisław Wokulski wykreowany w Lalce przez Bolesława Prusa. Stanisław widział w pannie Izabeli wszystkie cechyidealnych bohaterek utworów Mickiewicza. Wiara w miłość romantyczną umarła wraz ze zdradą Izabeli. Wokulski przeklina poezje romantyczną , która zawładnęła jego życiem i w rezultacie zniszczyła mu je: "Niegdyś wierzyłem, że są tu na ziemi Anioły ze skrzydłami jasnymi. Piękne anioły jasne skrzydła.. Pan Molinari, Pan Starski i Bóg wie ilu ich jeszcze. Oto skutki znajomości kobiet z poezji!. Trzeba było poznawać kobiety nie przez okulary Mickiewiczów Krasińskich albo Słowackich , ale ze statystyki ,która uczy, ze każdy anioł biały jest zepsuty, i jeśli spotkało by cię rozczarowanie to chociaż przyjemne" Rola lektur w życiu Stanisława była podobna ja w życiu Wertera, zniszczyła jego życie i przyczyniła się również do chęci popełnienia samobójstwa, lecz w przypadku tego bohatera nie skończyła się tragicznie, przeżył odratowany wbrew własnej woli - jednak ślad po nim zaginął.

3. Przeczytana książka może również umocnić więź człowieka z Bogiem, zmienić jego życie na lepsze, pozwolic uwierzyć w siebie. Przykładem takiego oddziaływania lektury jest historia Rodiona Raskolnikowa ze ZBRODNI I KARY Fiodora Dostojewskeigo. Rodion zostaje skazany na siedmioletnią katorgę za zabicie Alony oraz jej siostry. Pomimo swych wcześniejszych wahań i wątpliwości nie uznaje faktu, iż zabójstwo lichwiarki było czymś złym, wciąż wierzy, że jest swego rodzaju nadczłowiekiem, któremu wolno więcej. Jednakże dzięki wpływowi Soni, jego ukochanej, oraz Biblii, która ona mu podsuwa, zaczyna dostrzegać, że jego prosty rachunek to droga, która wiedzie ku zatraceniu. Słowa przypowieści o Łazarzu uderzają oboje z ogromną siłą wyrazu. Są skierowane tak jakby prosto do nich - grzeszników, którzy potrzebują odkupienia. Czytanie poszczególnych fragmentów, szczególnie dla Soni było trudne. Rodion zaczął pojmować dlaczego przychodzi jej to z takim trudem. Odkrył, że odsłania przed nim najskrytszą słabość. Sonia odegrała bardzo istotną rolę w przemianie duchowej Rodiona Raskolnikowa. Dodawała mu siły swoją miłością i bezgraniczną wiarą. Dzięki Soni i Biblii, która towarzyszyła mu na katordze ciągle leżąc pod poduszką, odbudował swoją wiarę w Boga i nie popadł w obłęd. Raskolnikow zaczął znowu „żyć”.

4. Następnym opisywanym przeze mnie bohaterem, na którego biografii zaważyły przeżycia czytelnicze jest Gustaw Herling Grudziński
Autor w swojej powieści nawiązuje do dzieła Fiodora Dostojewskiego Zapiski z martwego domu, opisującego życie więźniów zesłanych na Syberię. Pierwszy raz Grudzińskir zetknął się z książką Dostojewskiego właśnie w obozie, otrzymał ją od Natalii Lwownej, pracownicy biura rachmistrzów, która w obozie spędziła już pięć lat. Dając mu Zapiski z martwego domu uprzedziła go, że jest to książka zakazana poza obozem, tym bardziej niebezpieczne jest czytanie jej na terenie obozu. Dostojewski również został skazany na katorgę, swoje wspomnienia utrwalił właśnie w tej książce.Prezent od Lwownej bardzo wpłynął na Gustawa, książkę przeczytał dwukrotnie w czasie dwóch miesięcy. Poruszyla go bardzo głęboko, nie mógł się od niej oderwac. Odmawiał sobie snu, każdą możliwą chwilę poświęcał temu utworowi. Przypominał mu jakby o rzeczywistości, o której pragnął zapomnieć, ale zarazem odkrywały przed dni nowe horyzonty życia i przeżyć. I nie chodziło o opisanie nieludzkiego cierpienia człowieka a o fakt że między katorgą Dostojewskiego i ich nic się nie zmieniło. To pozwoliło im mieć nadzieję i przetrwać, lekkie ukojenie dla ich zagubionych dusz. Jednak w uniesieniu wywołanym lekturą przez pewien moment był gotów nawet popełnić samobójstwo, aby udowodnić swą wewnętrzną wolność i niezależność wobec otaczającej go rzeczywistości. W porę Natalia Lwowna poprosiła w końcu o zwrot ukochanego dzieła, które pomagało jej przeżyć. Odebranie książki uchroniło go przed popełnieniem samobójstwa. Z jednej strony książka ta dała emocje pozytywne: myśl że nie są sami była bardzo pokrzepiająca, lecz z drugiej strony negatywne: chęć samobójstwa była niemal że nieodparta.

5. Przeczytana książka może również umocnić więź człowieka z ojczyzną. Przykładem takiego oddziaływania lektury jest historia latarnika z noweli o tym samym tytule Henryka Sienkiewicza. Skawiński prowadził los tułacza, żył z dala od swojej ojczyzny. Ciągła tułaczka zatarła wspomnienie o kraju, z którego pochodził. Walka o godne życie na obczyźnie stała się najważniejsza. Pewnego dnia los rzucił latarnika do Aspinwall, w którym podjął pracę na latarni morskiej. Dla sponiewieranego przez życie Skawińskiego praca na latarni miała przynieść wytchnienie, długo oczekiwany spokój. Latarnik był przekonany, że spędzi tu resztę swojego życia. Jednak spotkanie z książką odmieniło jego życie. W paczce z prowiantem znalazł książki, były to polskie dzieła, których pojawienie się w samotni Skawińskiego bardzo go wzruszyło. jak mówi Maria Prussak Zobaczywszy PANA TADEUSZA, wpada w jakieś odrętwienie, zapomina zapalić latarnię, wymawiają mu posadę, ale mimo przeżywanych przykrości staruszek nagle odmłodniał, nabrał ducha i po kilku dniach widzimy go, jak płynie na statku; wraca do swojej kochanej ojczyzny. Skawiński zrozumiał, co jest największą wartością w życiu.


6.

ZAKOŃCZENIE
1.Przytoczone przeze mnie argumenty jasno pokazują jak często bohaterowie literaccy, sięgając po książkę, ulegali emocjom, które ona w nich wywoływały negatywne lub pozytywne działanie. Literatura opiera się na przeżyciach bohaterów bądź jego przeciwieństwach.
2. Czytamy książki, by odkryć kim jesteśmy, aby przestać myśleć o otaczajacej nas rzeczywistości, szukając wrażeń bądź odpowiedzi na skomplikowane pytania dotyczące życia.
3. Poznając bohaterów czytanych utworów, czasem nawet łączyli świat realny z pochodzącym z książki. Tak właśnie Werter urzeczony epopeją zaczął odnajdywać w mieszkańcach miasteczka cechy bohaterów przedstawionych przez Homera. Wokulski spoglądał na Izabelę przez pryzmat przeczytanych książek.
4. Rolą lektury jest kształtowanie postaw, zwracanie uwagi na ważne problemy, poprzez przekazywanie prawd moralnych, obyczajowych, czy ludzkich. W dzisiejszych czasach literatura ma za zadanie uczyć, bawić, nieść przestrogi przeszłości , przekazywać wartości moralne i wzorce godne naśladowania , tak by osoba czytająca mogła odnaleźć siebie i swoje miejsce w obecnej rzeczywistości. Od zawsze z książek braliśmy naukę, jak postępować, na co zwrócić uwagę, w którym kierunku zmierzać w naszej długiej i trudnej drodze, jaką jest życie.