W satyrze " Do króla" Krasicki posłużył się persyflażem tzn. wypowiedzią ukrywającą kpinę i szyderstwo pod pozorami uprzejmości i powagi.
Adresatem utworu jest Stanisław Poniatowski.
Apostrofy:
* "Pozwolisz mości królu, że od Ciebie zacznę jesteś królem, a czemu nie królewskim synem"
* "Tyś królem czemu nie ja"
* "Księgi lubisz i w ludziach kochasz się uczonych"
Zarzuty stawiane królowi:
* "Źle to więc żeś jest Polak"
* "Powiem więc bez ogródek bo tyś młody jeszcze"
* "Księgi lubisz i w ludziach kochasz się uczonych"
* "Dobroć serca monarchom wcale nie przystoi"
Oskarżycielem króla jest szlachta.
Satyra "Do króla" napisana jest w tonacji kpiny i szyderstwa, ukrytymi pod pozorami uprzejmości i powagi. Krasicki ośmiesz tutaj szlachtę jej egoizm, modę na cudzoziemszczyznę, małostkowość, zawiść, ograniczenie umysłowe (obskurantyzm).
Sentencje zawarte w satyrze:
* "Satyra prawdę mówi, względów się wyrzeka wielbi urząd, czci króla lecz sądzi człowieka"
* "Kto się w zamku urodził niech ten w zamku siedzi"
* "Bo natura na rządczych pokoleniach zna się"
* "Inszym powietrzem żywi insza strawem pasie"
* "Wszak zmarszczka rozum mieszka, a gdzie broda siwa, tam wszelka doskonałość zwyczajnie przebywa".




