Musze wypisac srodki stylistyczne z wiersz krzysztofa kamila baczynskie mazowsze min.: metefora personifikacja anfora przerzutnia pa 3 z kazdego a wiersz brzmi tak:Mazowsze. Piasek, Wisła i las.


Mazowsze moje. Płasko, daleko -
pod potokami szumiących gwiazd,
pod sosen rzeką.
Jeszcze tu wczoraj słyszałem trzask:
salwa jak poklask wielkiej dłoni.
Był las. Pochłonął znowu las
kaski wysokie, kości i konie.
2
Zda mi się, stoi tu jeszcze szereg,
mur granatowy. Strzały jak baty.
Czwartego pułku czapy i gwery
i jak obłoki - dymią armaty.
3
Znowu odetchniesz, grzywo zieleni,
piasek przesypie się w misach pól
i usta znowu przylgną do ziemi,
będą całować długi świst kul.
Wisło, pamiętasz? Lesie, w twych kartach
widzę ich, stoją - synowie powstań
w rozdartych bluzach - ziemio uparta -
- jak drzewa prości.
4
W sercach rozwianych, z hukiem dwururek
rok sześćdziesiąty trzeci.
Wiatr czas zawiewa. Miłość to? Życie?
Płatki ich oczu? Płatki zamieci?
5
Piasku, pamiętasz? Ziemio, pamiętasz?
Rzemień od broni ramię przecinał,
twarze, mundury jak popiół święty.
wnuków pamiętasz? Światła godzinę?
6
I byłeś wolny, grobie pokoleń.
Las się zabliźnił i piach przywalił.
pługi szły, drogi w wielkim mozole
zapominały.
7
A potem kraju runęło niebo.
Tłumy obdarte z serca i ciała,
i dymi ogniem każdy kęs chleba,
i śmierć się stała.
Piasku, pamiętasz? Krew czarna w supły
związana - ciekła w wielkie mogiły,
jak złe gałęzie wiły się trupy
dzieci - i batów skręcone żyły.
Piasku, po tobie szeptali leżąc,
wracając w ciebie krwi nicią wąską,
dzieci, kobiety, chłopi, żołnierze:
"Polsko, odezwij się, Polsko".
Piasku, pamiętasz? Wisło, przepłyniesz
szorstkim swym suknem, po płaszczu plemion.
Gdy w boju padnę - o, daj mi imię,
moja ty twarda, żołnierska ziemio.

1

Odpowiedzi

2009-11-09T19:24:18+01:00


epitety: wielka dłoń, kaski wysokie, rozdarte bluzy


metafory: szumiące gwiazdy, misy pól, krew czarna w supły związana, całować świst kul

porównania: jak obłoki - dymią armaty, salwa jak poklask, mundury jak popiół święty

personifikacje: piach przywalił, pochłonął las, czas zawiewa


anafory: Mazowsze moje, moja ty (...) żołnierska ziemio, Piasku, pamiętasz?, Ziemio, pamiętasz?, Polsko, odezwij się

przerzutnie:

Pochłonął znowu las
kaski wysokie, kości i konie.


pługi szły, drogi w wielkim mozole
zapominały.

Wisło, przepłyniesz
szorstkim swym suknem, po płaszczu plemion



Mam nadzieję, że pomogłam.
2 5 2