Odpowiedzi

2009-11-11T20:36:36+01:00
Wątki:
-patryjotyczne
-religijne
-ojczyste
-związane z domem
-często pisane przez patryjotów
-wyrażane miłością głównie nie udaną
6 2 6
2009-11-11T20:38:23+01:00
Obecnie znacząca literatura epicka pochodzi z Egiptu, Algierii, Libanu, Syrii, Iraku, Palestyny, Tunezji i Maroka. Popularniejsze od powieści są jednak krótkie opowiadania. Największy wpływ na współczesną literaturę arabską wywierają twórcy egipscy. Należą do nich, m.in.: N. Mahfuz, T. Hussajn, Al-Hakim, M. H. Haikal. Decydującą rolę odgrywa jednak liryka. Na arabskich twórców wpłynęły m.in. surrealizm (B. L. Aragaon), symbolizm (T. S. Eliot) i egzystencjalizm (J.-P. Sartre). Widoczne są również wpływy psychoanalityczne. Starania o samodzielność literatury arabskiej przyniosły widoczny efekt na przełomie lat 60. i 70. XX wieku.

W epickiej literaturze pojawiają się naprzemiennie wątki baśniowych wizji ze zmysłowymi opisami i epizodycznymi przedstawieniami. Świat rzeczywisty i duchowy zostaje opisany barwnym językiem. Pojawiają się historie, które – choć nie mają początku i końca – pozwalają odkryć cechy arabskiego społeczeństwa. Wielu autorów opisuje losy prostych ludzi oraz zmagania intelektualistów w poszukiwaniu swej tożsamości. Tematem stają się coraz częściej konflikty społeczne dokonujące się na tle dominacji religijnej i braku wolności politycznej. O ile na początku współczesnej literatury arabskiej dominował pozytywny obraz świata, to pod koniec lat 60. XX wieku nabierał on coraz bardziej wyrazu krytycznego. Literatura w poszczególnych krajach arabskich stała się zaangażowana społecznie i nabrała znamion realistycznych. Pojawiają się wyraźne opisy biedy, samotności, wojny, prześladowań politycznych i więzienia, a także historyczne tematy walk wyzwoleńczych (K. Yacine), aktualny problem palestyński (G. Kanafani), dominacja religijna (Y. Hakki), krytyka biurokracji i korupcji (S. Ibrahim). Poza tym porusza się również aktualne problemy emancypacji arabskiej kobiety (As-Sadawi), życie północno-afrykańskich gastarbeiterów (M. Haddad) i lęki związane z przyszłością współczesnego społeczeństwa przemysłowego (S. Musa, A. Munif). Cechą charakterystyczną współczesnej literatury arabskiej jest wykorzystanie materiału historycznego, np. włączenie autentycznych tekstów klasycznych lub sur Koranu do krytyki współczesności.
4 3 4