Odpowiedzi

2009-11-12T19:48:05+01:00
Z tego, co mi wiadomo, tzw. "Sierotki" stanowili najradykalniejszą część obozu husyckiego - nazwę tę przyjęło dla siebie najbliższe otoczenie Jana Žižki po tym, jak odszedł z tego świata... Sierotki więc stanowili jedynie radykalny odłam samych taborytów - jak wiadomo, po początkowym okresie współpracy między taborytami i utrakwistami (kalikstynami) - mam tutaj na myśli tzw. "cztery artykuły praskie" - ci ostatni, jako mniej radykalni i żądający jedynie reform w duchu religijnym, nie zaś w społecznym, jak ci pierwsi z kolei - porozumieli się ostatecznie z katolikami, czego efekt wszyscy znamy (Lipany 1434). Tutaj pojawia się jednak kolejne moje pytanie - kim byli w rzeczywistości chiliaści, znienawidzeni również przez samych, wydawałoby się, bardzo radykalnych przecież taborytów? I co tak naprawdę było przyczyną tej ogromnej do nich nienawiści czołowych przywódców taboryckich? Konkurencja? A może spore w rzeczywistości umiarkowanie taborytów, niesłusznie podejrzewanych zatem o radykalizm? Wydaje mi się, iż nie jest to twierdzenie wcale dalekie od prawdy - zwłaszcza w sytuacji, kiedy przy, co tu dużo mówić, skłonnych w istocie do sporych kopromisów kalikstynach, taboryccy przywódcy i ich sympatycy musieli się jawić tamtejszym katolikom jako żądne krwi bestie z Piekła rodem, stąd przylgnąć musiała do nich zatem opinia wielkich radykałów... Wracając zaś do samych chiliastów - z tego, co mi wiadomo, chiliastes była to bardziej chyba jeszcze bezkompromisowa grupa radykalnych kaznodziejów husyckich (Wacław Koranda, Martinek Huska) głosząca hasła chiliastyczne, obiecująca rychłe powtórne przyjście Chrystusa i Sąd Ostateczny. Poprzedzić go powinno zjednoczenie się wszystkich sprawiedliwych i zbrojna rozprawa z grzesznikami. W myśl tych haseł, wierni rozpoczęli pielgrzymki na góry, którym nadano biblijne nazwy - Tabor, Horeb, Syjon, gdzie zakładali obozy, oczekując na przyjście Chrystusa. Obozy te wkrótce zamieniły się w warowne twierdze, a ich uczestnicy, uzbrojeni, pod wodzą wybranych hetmanów, podejmowali wyprawy przeciw klasztorom i zamkom czeskich i niemieckich panów feudalnych. Najsławniejszym i największym był obóz na górze Tabor, który wkrótce rozwinął się w miasto. W Taborze chiliastyczni kaznodzieje wprowadzili zasadę powszechnej równości i wspólnoty dóbr. Po pewnym czasie jednak, kiedy przepowiednie się nie sprawdzały, w Taborze i innych tego typu ośrodkach pojawiły się konflikty między grupami umiarkowanych husytów, broniących prawa własności, a zwolennikami utopijnego komunizmu. Ponadto odrzucenie przez Martinka Huskę nauki o obecności Chrystusa w Eucharystii zraziło do niego ostatecznie część mieszkańców Taboru. Na ich czele stanął hetman Taboru, Jan Žižka z Trocnova właśnie, który zadał chiliastom klęskę w roku 1421, a następnie spalił na stosie ich przywódców. Również w Pradze wyjątkowo radykalny ruch chiliatyczny stracił na znaczeniu, kiedy Jan Želivský w roku 1422 zginął z rąk praskich rajców, którzy skazali go na dekapitację. A coś więcej na ten temat? Jakieś opinie, komentarze?
3 4 3
2009-11-12T20:02:02+01:00
Taboryci nie zgadzali się na pokój z papiestwem i Zygmuntem Luksemburskim, a utrakwiści dążyli do kompromisu z Kościołem, a swoje roszczenia ograniczali do komunii pod dwiema postaciami dla wiernych..;)
14 4 14