Portret mlodej arystokratki.Scharakteryzuj Izabelę łęcką wykorzystując wskazane fragmenty i znajomość całej powieści.
Fragment 1.
W kosztownym pudełku znajdował się istotnie ząb owinięty w bibułkę.
Panna Izabela po krótkim namyśle odpisała bardzo życzliwy list baronowi oświadczając, że już nie gniewa się i że przyjmuje pudełeczko, a ząb z należytą czcią odsyła jego właścicielowi.
Tu już nie można było wątpić, że tylko dzięki Wokulskiemu baron pojednał się z nią i prosił o przebaczenie. Panna Izabela nieledwie roztkliwiła się swoim triumfem, a dla Wokulskiego uczuła jakby wdzięczność. Zamknęła się w swoim gabinecie i poczęła marzyć.
Marzyła, że Wokulski sprzedał swój sklep, a kupił dobra ziemskie, lecz pozostał naczelnikiem spółki handlowej przynoszącej ogromne zyski. Cała arystokracja przyjmowała go u siebie, ona zaś, panna Izabela, zrobiła go swoim powiernikiem. On podźwignął ich majątek i podniósł go do dawnej świetności; on spełniał wszystkie jej zlecenia; on narażał się, ile razy była tego potrzeba. On wreszcie wyszukał jej męża, odpowiedniego znakomitości domu Łęckich.
Wszystko to robił, ponieważ kochał ją miłością idealną, więcej niż własne życie. I czuł się zupełnie szczęśliwym, jeżeli uśmiechnęła się do niego, życzliwiej spojrzała albo po jakiejś wyjątkowej zasłudze serdecznie uścisnęła go za rękę. Gdy zaś Pan Bóg dał jej dzieci, on wyszukiwał im bony i nauczycieli, powiększał ich majątek, a nareszcie, gdy ona zmarła (w tym miejscu łzy zakręciły się w pięknych oczach panny Izabeli), on zastrzelił się na jej grobie... Nie, przez delikatność, którą ona w nim rozwinęła, zastrzelił się o kilka grobów dalej.
Wejście ojca przerwało ciąg jej fantazji.
Fragment 2.
"Zgubili moją blaszkę szukając medalionu!... - myślał Wokulski. - Ja jestem sentymentalny i nudny... Ona oprócz powszedniego chleba szacunku i pierniczków uwielbień jeszcze musi mieć szampana... Pierniczki uwielbień to dobry dowcip!... Ale jakiego to ona lubi szampana?... Ach, cynizmu!... Szampan cynizmu - także dobry dowcip... No, przynajmniej opłaciła mi się nauka angielskiego..."
Błąkając się bez celu, wszedł między dwa sznury zapasowych wagonów. Przez chwilę nie wiedział: dokąd iść? - i nagle doznał halucynacji. Zdawało mu się, że stoi we wnętrzu ogromnej wieży, która zawaliła się nie wydawszy łoskotu. Nie zabiła go, ale otoczyła ze wszystkich stron wałem gruzów, spośród których nie mógł się wydostać. Nie było wyjścia!...
Otrząsnął się i widzenie znikło.
"Oczywiście, morzy mnie senność - myślał. - Właściwie mówiąc nie spotkała mnie żadna niespodzianka; wszystko można było z góry przewidzieć, ja nawet wszystko to widziałem... Jakie ona ze mną płaskie rozmowy prowadziła!... Co ją zajmowało?... Bale, rauty, koncerta, stroje... Co ona kochała?... Siebie. zdawało jej się, że cały świat jest dla niej, a ona po to, ażeby się bawić. Kokietowała... ależ tak, najbezwstydniej kokietowała wszystkich mężczyzn; ze wszystkimi kobietami walczyła o piękność, hołdy i toalety... Co robiła?... Nic. Przyozdabiała salony. Jedyną rzeczą, za pomocą której mogła zdobyć sobie byt materialny, była jej miłość, fałszywy towar!

2

Odpowiedzi

2009-11-14T17:43:39+01:00
Wokulski jak i Izabela Łęcka byli głównymi bohaterami powieści '' Lalka" B.Prusa. Powieść ta powstała w drugiej połowie XIXw. kiedy nastąpił rozwój kapitalizmu na terenie Rzeczypospolitej . Akcja właściwa utworu rozgrywa się w latach 1878-1879r. ale retrospekcje sięgają dalej , natrafić na nie można chociażby w "Pamiętniku starego subiekta"
Odnosząc się do postaci Izabeli , czyli tytułowej lalki , nasuwa się wiele wątków . Była to kobieta która, wychowała się na salonach , nie znała ona niczego poza swoim dzieciństwem , urodziła się w świecie pięknym i nad naturalnym. Spała w puchach , jadała ze sreber . Uważała że , po prostu wszystko się jej od życia należy.I że jak znajdzie sobie męża , to Bóg powinien sprawić że, mąż znajdzie prace i będzie na nią zarabiał. Była to kobieta pozbawiona uczuć , lecz niezupełnie , bo największym uczucie jakie miała w sobie to było uczucie jej samej do siebie.. Nie widziała bowiem w sobie żadnych wad , ani złych cech. Była wyrachowaną kobietą co potwierdza zabawa uczuciami Wokulskiego. . Wiedziała że, Wokulski pała do niej ogromnym uczuciem , i wykorzystywała to w wielu sytuacjach . Chociażby we fragmencie kiedy Baron pod namowami Wokulskiego pojednała się z Izabelą.
Izabela traktowała Wokulskiego można powiedzieć trochę "przedmiotowo" . Wykorzystując jego miłość do niej ,osiągała chciany cel, bo wiedziała że on spełni jej zlecenia i poświęci dla niej wszystko.
2 2 2
2009-11-14T17:44:07+01:00
Poszukaj na necie informacji o niej... ;)
2 1 2