Odpowiedzi

2009-11-15T15:17:19+01:00
Mój ulubiony obraz to "Geopolityczne dziecko obserwujące narodziny nowego człowieka" Salwador Dali.
Salvador Dali ur. 11 maja 1904, zm. 23 stycznia 1989 w to jeden z moich ulubionych malarzy, na pewno w czołówce surrealistów. Jego obrazy mają, senną symbolikę, kuszące kolory, fantastyczną kompozycję a to wszystko składa się na genialną sztukę.
Obraz o którym chcę napisać powstał 1943r.
Pierwszy plan podzielony jest na dwie części. Jedną częścią jest kula ziemska, która kształtem przypomina jajo- symbol nowego życia. Wykluwa się z niej człowiek. Widać, że mężczyzna męczy się, próbując wydostać się z jaja. Zaznaczone są wyraźne kształty stóp, kolan oraz głowy w powierzchni planety. Nad jajkiem unosi się stara, poszarpana płachta stanowiąca symbol ochrony od kurzu i prochu. Z pękniętej skorupy ziemskiej wypływa stróżka krwi, która przypomina łzę. Całemu zajściu przyglądają się dwie postacie, matka z dzieckiem. Dziecko jest zaciekawione , ale również przerażone. próbuje wtulić się w w ciało matki by czuć się bezpiecznie.
Kolory idealnie oddaje nastrój obrazu, światłocień doskonale dopełnia niesamowitości dzieła. Barwy intensywne, ale raczej stonowane bez krzykliwych dodatków powodują, że czujemy smutek i zaniepokojenie.
Salwador Dali należy do największych artystów XX wieku.
Opierając się na psychoanalizie stworzył własną koncepcję twórczą (którą nazwał metodą paranoi krytycznej). W okresie tym powstały słynne obrazy Dalego (będące jednocześnie sztandarowymi dziełami surrealizmu), w których precyzyjnie i naturalistycznie przedstawiał niesamowite wizje tworzone przez wyobraźnię i halucynacje czerpane z podświadomości.
Obrazy Dalego cechuje doskonały rysunek, technicznie dopracowane i doprowadzone do doskonałości.
Surrealizm jako środek wyrazu jest dla Dalego ogromnym polem do popisu. Jego geniusz ujawnia się w każdym dziele które tworzył. Dzięki surrealizmowi, który pozwalał na nie skrępowane przedstawianie własnych wizji, uwolnienie podświadomości powstały takie genialne obrazy jak ten.
2009-11-15T20:31:10+01:00
Dama z gronostajem (zwana powszechnie Damą z łasiczką) - obraz stworzony w latach ok. 1483-90 przez włoskiego artystę renesansowego Leonarda da Vinci w Mediolanie. Portret został wykonany w technice olejnej, z użyciem tempery, na desce orzechowej o wymiarach 54,7 na 40,3 cm. Przedstawia Cecylię Gallerani, kochankę księcia Ludovico Sforzy.

Znajduje się w zbiorach krakowskiego Muzeum Czartoryskich. Jest jednym z najcenniejszych obrazów w muzealiach polskich i jedynym dziełem Leonarda da Vinci w Polsce.
Interpretacja
W czasie nabycia obrazu przez Czartoryskich nie znana była historia ani dzieła, ani też tożsamość modelki. Obecność zwierzątka uznano za naturalny, dekoracyjny element obrazu. Dopiero krytyczna analiza ikonografii w XX wieku dała najbardziej prawdopodobną interpretację dzieła.

Trzymane przez modelkę zwierzątko, nazywane gronostajem, a wcześniej łasiczką (a być może jest to albinotyczna odmiana fretki), ma złożone znaczenie emblematyczne. Jego grecka nazwa galée zawiera się w nazwisku Gallerani - jest więc nawiązaniem do nazwiska modelki. Zwierzątko jest również czytelnym symbolem Ludovica Sforzy, nazywanego przez współczesnych "Ermellino", w nawiązaniu do prestiżowego Orderu Gronostaja, którego był kawalerem, i którego wizerunku używał jako swojego godła.

W czasie portretowania Cecylli prowadzono już pertraktacje w sprawie mariażu Ludovica z Beatrice d'Este; Leonardo da Vinci nie mógł w związku z tym ukazać kochanków splecionych w miłosnym uścisku. Gronostaj, spoczywający na łonie modelki, jest zawoalowanym przedstawieniem tej sytuacji. Łasiczka może być również pojmowana jako alegoria macierzyństwa, gdyż zgodnie z sięgającą antyku tradycją ułatwiała rozwiązanie. Artysta umieścił zwierzątko w taki sposób, by zakrywało brzemienność modelki (nosiła ona syna Ludovica - Cesare), jednocześnie w symboliczny sposób mówiąc o jej "błogosławionym stanie".

Taka interpretacja dzieła spotkała się z powszechnym uznaniem historyków sztuki, przekreślając zarazem dawne teorie o "realistycznym" malarstwie portretowym Leonarda, które nie zawierało złożonych elementów symbolicznych, czy alegorycznych.

Badania radiograficzne obrazu, przeprowadzone w 1992 w Waszyngtonie, potwierdziły, że czarne tło kryje pierwotny szaro-niebieski rysunek. Prawdopodobnie był on niewykończony lub sprawiał takie wrażenie, więc zamalowano tło czarną, nieprzejrzystą farbą, która miejscami łamie miękką linię konturu.
Obraz a Czartoryscy
W 1800 obraz zakupił książę Adam Jerzy Czartoryski i sprezentował go swojej matce Izabeli Czartoryskiej. Wystawiany był w Domu Gotyckim w Puławach. W czasie powstania listopadowego wywieziony do Paryża. Pod koniec XIX wieku, około 1880 sprowadzony do Krakowa do tworzonego tam Muzeum Czartoryskich. W 1939 obraz został zagrabiony przez okupantów niemieckich, służył jako dekoracja wawelskiej rezydencji Hansa Franka, następnie wywieziony do Niemiec skąd w 1946 został ponownie sprowadzony do Krakowa.