Odpowiedzi

2009-11-15T21:03:00+01:00
Po czasie haosu i anarchii jaka panowała po śmierci ostatniego z rodu piastów, władzę obją Ludwik Węgierski. W Posce w tym czasie nastąpił potężny wzrost możnowładców, czyli zaangazowania politycznego szlachty. To właśnie panowie małopolscy wezwali na tron POlski najmłodszą córkę Ludwika Wegierskiego, Jadwige (1374-1399), która 16 pażdziernika 1384 roku została koronowana. Panowie małopolscy, którzy po zerwaniu unii polsko-lwegierskiej opowiedzieli się za związkiem z Litwą, skłonili Jadwigę do ślubu z wielkim księciem litewskim Jagiełłą. Był on ostatnim pogańskim władcą w Europie. w 1386 r. odbył się najpierw chrzest Jagiełły, podczas którego otrzymał imię Władysław, później ślub, a następnie koronacja. Początek żądów króla Jagełły przypadł na czas zerwania unii polsko-węgierskiej. Miał on więc za zadanie umocnić państwopolskie poprzez unię z Litwą. Zawarte więc w 1385 r. porozumienie w Krewie miało w tej sprawie decydującą rolę. Jagiełło doprowadził w 1836 r. do chrztu Litwy, jednak do połączenia ziem nie doszło. Unia z Litwą miała charakter tylko personalny tzn. że Jagiełło przyją tytóuł najwyższego Księcia Litwy, jednak żądy na niej piastował Wielki Ksiażę Witold. Mimo to sojusz Polski z Litwa zmienił w istotny sposób układ polityczny w tej czesci Europy. Połączone osoba władcy państwo polsko-litewskie obejmowało olbrzymi obszar i dużą liczbe mieszkańców, dysponowało przy tym ogromnym potencjałem gospodarczym i militarnym. Tak więdz dominacja zakonu krzyżackiego we wschodniej części Europy zastała zagrożona. Krzyżacy próbowali rozerwać tę unię starając się o unieważnienie małżeństwa Jagiełły i Jadwigi, oraz kwestionowali prawdziwość chrystianizacji Litwy. Ponadto wchodzące w skład państwa litewskiego ziemie ruskie były podstawą konkurencji z państwem moskiewskim, połączenie Litwy unią personalną z Polską umacniało oba państwa i umożliwiało przeciwstawienie się Moskwie. W tej sytuacji także książe Witold obawiając się przewagi Polski zawarł porozumienie z krzyżakami i oddał im żmudź. Jednak po klęsce jaka poniósł w 1399 r. ponownie porozumiał się z Jagiełłą i razem mieli walczyć przeciwko Zakonowi. Do wojny z krzyżakami doszło juz w 1409 r. Wojnę tą nazwano "Wielką Wojną z Krzyżakami". Jej najważniejsza bitwą była bitwa pod Grunwaldem 15 lipca 1410 r. Zwycięstwo w tej wojnie Jagiełły, przypieczętowało w 1411 r. pokojem toruńskim, na mocy którego Zakon krzyżacki wypłacił polsce gratyfikację, a Litwie oddał żmudź. po tym wydarzeniu stosunki polsko-litewskie jeszcze bardziej się umocniły, co w 1413 r. zaowocowało unią zwaną holęderską. Unia ta umocniła i rozszerzyła przywileje i prawa szlachcie nie tylko litewskiej, ale i polskiej.

Król Władysław Jagiełło podczas swoich rzadów doprowadził do wielu unii, paktów i porozumień, które umocniły państwo polskie. Bronił i odzyskiwał ziemie zagrożone bądź utracone. Umocnił nie tylko państwo, ale i szlachtę nadając im przywilej nietykalności dóbr szlacheckich i wolności osobistej.

skróć ją troszkę
1 5 1
2009-11-15T21:07:32+01:00
Władysław Jagiełło w polityce zagranicznej utrzymywał zwłaszcza dobre stosunki z władcą Tatarów(Mamajem),który odniósł w 1378r klęskę z Moskwą podczas Bitwy nad woża. Pogromca Mamaja, wielki książę moskiewski Dymitr Doński, czynnie popierał opozycję książąt litewskich wobec Jagiełły. W związku z tym spodziewano się, że w wojnie rusko-tatarskiej Jagiełło poprze Tatarów. Ustalono, że 1 września 1380 wojska wielkiego księcia litewskiego i Mamaja połączą się nad Donem, skąd wspólnie ruszą na Moskwę. Wódz tatarski przybył na umówione miejsce i cały tydzień oczekiwał na wojska litewskie, lecz do spotkania nie doszło. 8 września 1380 stoczono bitwę na Kulikowym Polu, w której Tatarzy ponieśli dotkliwą klęskę. Różnie można tłumaczyć absencję Litwinów na polu walki. Latopisy ruskie podają, że Jagiełło był o 3-4 godziny od pola bitwy. Można jednak mniemać, że w interesach Litwy było, aby Tatarzy nie uzyskali zupełnej przewagi nad Rusią, ponieważ wówczas staliby się groźni dla Litwy.Unia Polski z Litwą zadecydowała o odwróceniu polityki polskiej od spraw czysto polskich (odzyskanie Pomorza, Śląska), na rzecz niemożliwych do zrealizowania planów zawładnięcia całym wschodem. Od momentu zawarcia unii we wspólnej polityce daje się zauważyć charakterystyczne, przedtem tylko dla Litwy pozostawianie wielu spraw niezałatwionych. Wskutek zbyt dużej liczby frontów, jakie stworzyła unia takie postępowanie musiało przynieść opłakane skutki. Polska zaczęła coraz bardziej odbiegać od państw zachodnioeuropejskich, ponieważ musiała dbać również o zacofaną kulturalnie i technicznie Litwę.