Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2009-11-20T23:26:41+01:00
Ewangelie synoptyczne-wspólna nazwa dla ewangelii wg św. Mateusza, wg św. Marka i wg św. Łukasza. Ewangelie te łączone są razem ze względu na znaczne podobieństwo relacji w zestawieniu z Ewangelią wg św. Jana, wskazywany jest przede wszystkim podobieństwo treści, układ materiału, język, słownictwo i styl. Ewangelie synoptyczne publikowane są czasami w formie synopsy.
Apokryf-określenie używane obecnie głównie w kontekście ksiąg o zabarwieniu religijnym z okresu przełomu naszej ery, które Kościół katolicki uważa za nienatchnione (czyli za niezgodne ze swoją doktryną), w szczególności to księgi nie wchodzące w skład Biblii.
27 4 27
2009-11-20T23:27:13+01:00
Ewangelie synoptyczne (z greckiego synoptikos - "widzący jednocześnie")- ewangelia wg Mateusza, wg Marka i wg Łukasza - Ewangelie te łączone są razem ze względu na znaczne podobieństwo relacji w zestawieniu z Ewangelią wg św. Jana - wskazywane jest przede wszystkim podobieństwo treści, układ materiału, język, słownictwo i styl.
Są to więc podobne Ewangelie - podobieństwo w przedstawianych wydarzeniach, w treści przekazywanych przez nie nauk Jezusa Chrystusa i w języku, jakim się posługują, dlatego często publikowane są w formie synopsy - zestawienia ze sobą tekstów podobnych (pararelnych) celem porównywania podobnych tekstów.

Apokryfy - (gr. apokryphos - ukryty, tajemny) – księgi o zabarwieniu religijnym z okresu przełomu naszej ery, które Kościół katolicki uważa za nienatchnione, które nie wchodzą w skład Biblii, ale opowiadają o biblijnych postaciach, głównie o Jezusie - np. Ewangelia Tomasza, Ewangelia Judasza, Rozmyślanie przemyskie (Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa).
6 3 6
  • Użytkownik Zadane
2009-11-20T23:32:03+01:00
Ewangelie synoptyczne (z gr. euangelion, dosł. dobra nowina; συνοψις, synopsis, spojrzenie całościowe) - wspólna nazwa dla ewangelii wg św. Mateusza, wg św. Marka i wg św. Łukasza. Nazwę wprowadził J. J. Griesbach.

Ewangelie te łączone są razem ze względu na znaczne podobieństwo relacji w zestawieniu z Ewangelią wg św. Jana, wskazywany jest przede wszystkim podobieństwo treści, układ materiału, język, słownictwo i styl. Bibliści tłumaczą te zbieżności oparciem się autorów ewangelii synoptycznych na jednej z nich - najstarszej (najczęściej za taką jest uważana Ewangelia Marka) oraz zależność od niezachowanych tekstów (wymieniane jest tu hipotetyczne źródło Q, obejmujące materiał znajdujący się u Mateusza i Łukasza a niezachowany u Marka).

Ewangelie synoptyczne publikowane są czasami w formie synopsy.


Apokryf (gr. ukryty, tajemny) – określenie używane obecnie głównie w kontekście ksiąg o zabarwieniu religijnym z okresu przełomu naszej ery, które Kościół katolicki uważa za nienatchnione (czyli za niezgodne ze swoją doktryną), w szczególności to księgi nie wchodzące w skład Biblii.

Określenie używane w starożytności niechrześcijańskiej w stosunku do tekstu religijnego lub filozoficznego w hellenistycznych religiach misteryjnych oraz systemach filozoficznych o charakterze hermetycznym. Apokryfy były szeroko rozpowszechnione aż do schyłku starożytności na terenie cesarstwa rzymskiego, szczególnie w jego wschodniej części w postaci nurtu religijnego zwanego gnostycyzmem. Jednakże w tym ostatnim przypadku zagadnienie związane z apokryfami łączy się już z chrześcijaństwem, co wynika z charakteru samego gnostycyzmu. W tym kontekście termin apokryf w kręgach filozoficzno-religijnych oznaczał, że do poszczególnych ksiąg mają dostęp tylko osoby wtajemniczone, posiadające określoną wiedzę (gnosis), niedostępną dla profanów. W Kościołach protestanckich księgi te są określane jako pseudoepigrafy.


jeszcze jedno tłumaczenie synoptycznych ewangelii

Synoptyczne ewangelie (z greckiego synoptikos - "widzący jednocześnie"), określenie 3 pierwszych Ewangelii, tj. pism św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza, odznaczających się (przy wszystkich dzielących je różnicach) licznymi podobieństwami w przedstawianych przez siebie wydarzeniach, w treści przekazywanych przez nie nauk Jezusa Chrystusa i w języku, jakim się posługują.

Zagadnienie owych podobieństw, czyli tzw. problem synoptyczny, wyjaśniają hipotezy dotyczące pochodzenia ewangelii synoptycznych, m.in.: hipoteza protoewangelii aramejskiej, pierwotnej wersji Ewangelii św. Mateusza, z której wywodzić by się miały ewangelie synoptyczne, oraz (najpowszechniej dziś przyjmowana) hipoteza dwóch źródeł - Ewangelii św. Marka i Q (od niemieckiego Quelle - "źródło"), stanowiącego zbiór tzw. logiów, czyli wypowiedzi Jezusa Chrystusa- wykorzystanych i przez św. Mateusza, i przez św. Łukasza.
5 2 5