Odpowiedzi

2009-11-22T14:52:54+01:00
Teatr Grecki należy do bardzo ważnych osiągnięć w kulturze antycznej. Wywodzi się on przede wszystkim z tradycji obrzędów religijnych. A zwłaszcza z obchodami ku czci Dionizosa. Pierwsze sztuki zostały wystawione na wytyczonym u stóp wzgórza placu zwanym inaczej orchestra. W pierwszej fazie jej zarys przybierał formę prostokąta ale ostateczny kształt został zbliżony do koła. Widownia musiała spełniać dwa podstawowe warunki, po pierwsze miała być łatwo dostępna a po drugie musiała zmieścić bardzo dużą liczbę widzów. W centralnym punkcie placu wystawiano sztuki, występował chór i odbywały się popisy taneczne. Początkowo widzowie zasiadali na zboczu góry bezpośrednio na ziemi, z czasem jednak zaczęły powstawać drewniane ławki. Tak powstała widownia większa od półkola zwana theatron.
Spektakle były też często wystawiane na prowizorycznych konstrukcjach dlatego też z czasem postanowiono przenieść widowisko w stałe miejsce, w okolice świątyni Dionizosa na południowym stoku akropolis. W związku z coraz liczniejszą grupą aktorów występującą w przedstawieniach trzeba było utworzyć pomieszczenia, w których mogli oni swobodnie zmieniać swoje stroje. Teatr został dodatkowo wyposażony o różne dekoracje i inne niezbędne elementy. Około 425 roku p.n.e. rozpoczęto budowę pierwszego teatru z kamienia, który miał zastąpić dotychczasowy drewniany. Nowy teatr oparty o stok skały przedzielony był dwoma szerokimi przejściami na trzy części. Na środku pierwszego rzędu wykuto tron w kamieniu, który był przeznaczony dla kapłana Dionizosa. W okresie klasycznym teatr Dionizosa stał się wzorem do naśladowania dla budowania innych teatrów a w późniejszych latach stanowił niedościgniony wzór dla powstających teatrów rzymskim. Najlepiej zachowanym teatrem greckim jest budowla z około 330 roku p.n.e. znajdująca się w Epidauros.
5. Architektura.
Dawna architektura starożytnej Grecji jest najbardziej rzucającym się w oczy wytworem kultury greckiej. Na początku Grecy opierali się na doświadczeniach egipskich, jednak w miarę upływu czasu wytworzyli oni swój własny styl, wykorzystując zamiast ciemnego kamienia biały wapń i marmur co nadawało budowlom lżejszy fason. Architektura grecka to przede wszystkim liczne świątynie budowane na cześć różnych bóstw. Klasyczne budowle sakralne wznoszono zgodnie z wiarą, że pewne kształty i proporcje są miłe bogom. Grecy ukształtowali trzy główne porządki architektoniczne, które różnią się od siebie ornamentyką i proporcjami kolumn, a których konstrukcje opierają się na głowicach. Pierwszy to dorycki porządek architektoniczny w którym kolumna wsparta była bezpośrednio na stylobacie. Trzon zwężał się ku górze a głowica przybierała kształt poduszki która w górnej części posiadała kwadratową płytę. Do najsłynniejszych budowli w tym stylu zaliczamy świątynie Apolla w Koryncie, świątynie Hery i Zeusa w Olimpii a także świątynie Ateny Partenon wybudowanej na Akropolu. Porządek joński reprezentował bardziej subtelniejszą i finezyjną formę, ozdobniejszy kształt i delikatniejszy rysunek. Kolumny mają profilowana bazę, gęsto żłobkowany trzon oraz głowicę zakończoną wolutami zwanymi inaczej ślimacznicami. Przykładem takich budowli jest świątynia Erechtejon poświęcona Posejdonowi i Atenie a także Apteros poświęcona dla Artemidy w Efezie. Ostatni to porządek koryncki. Przybrał on formę jeszcze bardziej rzeźbiarski i dekoracyjny niż porządek joński. Głowica koryncka składa się z trzonu przybierający kształt kielicha uformowanego z ustawionymi w dwóch rzędach liści akantu. Poza świątyniami Grecy budowali także biblioteki, domu, teatry, stadiony i gimnazjony. W tym stylu został wybudowany znany teatr Epidaurosa w mieście Agrolida.
9 3 9