Odpowiedzi

2009-11-24T22:34:51+01:00
Polega na obecności w genomie bakteryjnym ( bądź to w chromosomie bądź w plazmidowym DNA) genu kodującego enzym β-laktamaze. Enzym ten a z jednej strony hydrolizuje wiązanie β-laktamowe obecne w antybiotykach z drugiej strony jego budowa jest podobna do budowy transpeptydaz ( enzymów uczestniczących w budowie ściany komórkowej bakterii, to z nimi łączą się antybiotyki β-laktamowe i blokują je, co uniemożliwa syntezę ścian komórkowych bakterii i ich wzrost) i z tego względu β-laktamaza może łączyć się z antybiotykiem i dezaktywować go. Większą opornośc na antybiotyki β-laktamowe maja bakterie gram ujemne, gdyż wydzielają one β-laktamaze do wnetrza komórki podczas gdy gram dodatnie na zewnatrz co daje porządany efekt dopiero przy odpowiedniej liczebności bakterii. Nieodpowiednio dobrane dawki antybiotyku( za małe) mogą powodować zwiekszenie oporności bakterii na antybiotyk. Spektrum oporności jest różne w zalezności od szczepu bakterii i rodzaju oporności jakie posiada. Gen β-laktamazy stosuje się jako gen markerowy przy selekcji bakterii po transformacji wektorem plazmidowym.

jakby co to pisz, pozdrawiam