Odpowiedzi

2009-11-28T11:57:12+01:00
Film "Pan Tadeusz" jest adaptacją epopei Adama Mickiewicza. Jego reżyserem jest mistrz polskiego kina Andrzej Wajda. Działalność reżyserska Wajdy znana jest na całym świecie. Jest laureatem Złotej Palmy w Cannes za wspaniałego "Człowieka z żelaza". Za całokształt twórczości otrzymał Oscara. W tym roku jego film "Katyń" nominowano do Oscara.
Filmowy obraz Andrzeja Wajdy jest drugą ekranizacją mickiewiczowskiego poematu. Jako pierwszy "Pana Tadeusza" wyreżyserował Ryszard Ordyński w 1928 roku. Pierwszy klaps filmu Wajdy z udziałem aktorów padł 15 lipca 1998 roku. Pierwszy raz Pan Tadeusz" wyświetlono w Watykanie na specjalnym pokazie dla Ojca Świętego Jana Pawła II. Było to w obecności reżysera.
W produkcji swojego obrazu mistrz wykorzystał wielu utalentowanych twórców. Muzykę skomponował Wojciech Kilar i Grzegorz Turnau. Scenografią zajął się Allan Starski. Świetne zdjęcia wykonał Paweł Edelman.
W obsadzie sami popularni aktorzy: Marek Kondrat- Hrabia, Alicja Bachleda "Curuś" Zosia, Grażyna Szapołowska Telimena, Daniel Olbrychski Gerwazy, Andrzej Seweryn Sędzia, Michał Żebrowski Tadeusz Soplica, Krzysztof Kolberger Adam Mickiewicz, Bogusław Linda Ks. Robak.
Film kręcono w różnych, polskich miejscach: w Łomiankach, Natolinie, Józefowie, Leoncinie, Piotrkowie Trybunalskim, Warszawie.
Obraz został zrealizowany na dwusetną rocznicę urodzin Adama Mickiewicza.
"Pan Tadeusz" Andrzeja Wajdy jest dramatem historycznym. Opowiada o nadziejach na pokonanie rosyjskiego zaborcy i odzyskanie własnego państwa.
Film mówi o patriotyzmie, miłości, poświęceniu. Akcja rozpoczyna się w Paryżu, w mieszkaniu pisarza( narratora filmu). Pisarz mówi o Polsce, o obecnej sytuacji w kraju, o problemach. Przedstawia swoje dzieło napisane ku pokrzepieniu serc. Nagle przerywa narrację.
Jest rok 1811. Młody i urokliwy Tadeusz Soplica wraca po ukończeniu nauk do rodzinnego Soplicowa. Gospodarzem posiadłości jest stryj i opiekun młodzieńca- Sędzia. Dom wydaje się być pusty. W jednym z pokoi Tadeusz spotyka jednak młodziutką dziewczynę Zosię. Jest pod wielkim wrażeniem jej urody. Wkrótce jednak młodzieńca zaczyna kokietować starsza od niego, inna dama. Opiekun Tadeusza Sędzia pragnie by chłopak pojął Zosię za żonę. W tej kwestii gorąco popiera go tajemniczy ksiądz Robak. Na Zosię zwraca uwagę Hrabia właściciel zamku Horeszków. Niepokoi to księdza.
Między Soplicami a Horeszkami od lat trwają waśnie. Jacek Soplica darzył wielkim uczuciem Ewę Horeszkównę córkę Stolnika. Ten jednak nie oddał mu dziewczyny. Chcąc zapomnieć o Ewie, Jacek ożenił się z inną. Urodził mu się syn, lecz żona wkrótce umarła. Ewa również wyszła za mąż, za innego. Urodziła córeczkę- Zosię i także zmarła. Pewnego razu targany rozpaczą Jacek zabił Stolnika w obecności jego sługi Gerwazego. Wkrótce słuch po Soplicy zaginął. Po zbrodni między Horeszkami a Soplicami zapanowała nienawiść. Mają miejsce spory i awantury. Czas je zakończyć. Sędzia dąży do odebrania Horeszkom zamku. Jego właściciel Hrabia skłonny jest go oddać by zażegnać konflikt. Czuwa jednak nad nim wierny klucznik zamku Gerwazy, który podburza Hrabiego. Rezultatem działań Gerwazego jest zajazd na Soplicowo. Horeszkowie i Soplicowie walczą ze sobą. Kiedy jednak pojawia się wojsko rosyjskie jednoczą siły i wspólnie pokonują wroga. Podczas bitwy ksiądz Robak zasłania swym ciałem Hrabiego. Przed śmiercią wyznaje prawdę o sobie. Duchowny był wielkim patriotą. Działał w Soplicowie, przygotowując powstanie. Miał duży posłuch wśród szlachty i cieszył się ogromnym szacunkiem. Jednocześnie był milczący i skryty. Jego przeszłość owiana była wielką tajemnicą.
Film "Pan Tadeusz" to ekranizacja dzieła bardzo trudnego do sfilmowania. Adaptacja tej epopei to wielkie wyzwanie. Podjął je właśnie reżyser Andrzej Wajda. Ekranizacja wiernie przedstawia utwór wieszcza.
Reżyser znakomicie wkomponowuje historię w bieg wydarzeń. Ukazuje klimat tamtych czasów. Daje barwny obraz polskiej szlachty, przybliża obyczaje szlacheckie. Wprowadza jednak zmiany. Są skrócone dialogi. Znikają opisy przyrody tak charakterystyczne dla książki. Zastępuje je obraz.
Oglądając film wyczuwam wielkie starania reżysera. Film przepełniony jest patriotyzmem i wiernie przypomina dzieje naszego narodu. Przejmujący koncert Jankiela jest najlepszą sceną dzieła. Wzruszający jest również polonez w wykonaniu wszystkich zebranych. Bardzo udane są sceny przedstawiające bitwy. Przykuły one moją uwagę. Pomysłowe były efekty specjalne wprowadzone w kilku scenach. Piękne są zdjęcia i ciekawe kostiumy.
Jak na reżysera z taką klasą to mimo wszystko film nie spełnił moich oczekiwań. Najbardziej ubolewam nad postacią księdza Robaka.
Z całej książki to właśnie ta postać mnie najbardziej ujęła. Bogusław Linda natomiast po prostu ją ?podeptał?. Zupełnie nie sprostał tej roli. Sądzę, że o wiele lepiej zagrałby ją na przykład Jerzy Radziwiłowicz. Grażyna Szapołowska wiernie oddała trochę frywolną Telimenę. Pełny uznania jestem dla Marka Kondrata. Moim zdaniem był świetny. Hrabia kreowany przez niego jest godny pierwowzoru.
Mimo mojej surowej oceny twierdzę, że warto obejrzeć film Andrzeja Wajdy. Jest on przepełniony polskimi ideami i dążeniami. Pokazuje jacy byliśmy przed wiekami.