Odpowiedzi

2011-05-28T11:52:37+02:00

Ta odpowiedź została oznaczona jako zweryfikowana

×
Zweryfikowane odpowiedzi zostały sprawdzone przez ekspertów, dlatego mamy pewność, że są prawidłowe i bezbłędne. Od dawna na zadane.pl znajdziesz tysiące poprawnych odpowiedzi, które zostały sprawdzone przez moderatorów (najbardziej zaufanych członków naszej społeczności).

Aleksander Gierymski to polski malarz, przedstawiciel realizmu w malarstwie polskim, prekursor polskiego impresjonizmu. W czasach rozkwitu jego twórczości Polska znajdowała się pod zaborami i nieustannie walczyła o utrzymanie kulturowej tożsamości narodu. Wielu artystów podporządkowało swoją twórczość społecznej służbie „ku pokrzepieniu serc” i kształtowaniu świadomości narodowej. Dziewiętnastowieczna Polska była krajem rolniczym, w którym dominującą grupę społeczną stanowili chłopi. Po klęsce powstania styczniowego, w okresie zaostrzonego carskiego reżimu, popularność zdobyło przekonanie, że nadrzędnym celem sztuki jest wierne, a nawet dokumentalne odtwarzanie rzeczywistości. Wówczas to Aleksandra Gierymskiego zaczęło inspirować miasto. Wyraził to we wczesnej swej twórczości, która była najbliższa problematyce francuskiego realizmu. Artysta tworzył wizerunkiwarszawskiej biedoty, pracujących robotników, rejestrował współczesne obyczaje i obrzędy. Kiedy jednak artysta doszedł do idei impresjonizmu, został jej wierny przez całe życie.

 

 

Aleksandera Gierymskiego "Powiśle" (olej na płótnie) to obraz powstały w 1883 roku, przedstawiający widok ubogiej dzielnicy Warszawy, fabryczno-portowego Powiśla. Jest to przykład podejmowanej przez Gierymskiego tematyki, niekiedy wręcz szokującej dla mieszczan,  świadczącej o jego wrażliwości na nędzę i zaangażowaniu artysty w sprawy społeczne. Obraz przedstawia zwykły dzień nadrzecznej części miasta. Chaotycznie rozmieszczone zabudowania, porozrzucane tratwy, sieci oraz łodzie ilustrują ludzką nędzę. Dodatkowo potęgują ją także pracujący mieszkańcy, zajmujący się prozaicznymi czynnościami, którzy wydają się być cząstką otaczającej ich natury i architektury. Pomimo pozornej przypadkowości układu konstrukcyjnego, artysta w doskonały sposób uzyskał równowagę miedzy pionem i poziomem. Kompozycja została przedstawiona w taki sposób, aby podkreślała psychologiczny dystans autora do tematu. Ukazana scena jest więc odległa nie tylko w rzeczywistości, ale i psychicznego punktu widzenia. Postać ludzka przestaje więc być głównym punktem odniesienia, zostaje sprowadzona jedynie do elementu współtworzącego całą wizję kompozycji.

W dziele zauważamy ciepłą, stonowaną gamę kolorów. Blask słońca odbija się w tafli wody, współgrając z zastygłymi postaciami, podkreślając pełen zadumy nastrój obrazu i sugerując koniec dnia.

 

Tekst jest moim opracowaniem, nie jest kopią z netu. Pozdrawiam.

1 5 1
2011-05-28T12:21:43+02:00

   "Kochanowski nad zwłokami Urszuli"

 

Kompozycja dzieła jest oparta na trójkącie, którego podstawę wyznacza krawędź trumienki, zaś ramiona - ręce ojca.

     Na pierwszym planie widnieje zmarła dziewczynka w trumience. Jej twarz jest blada i uśpiona. Urszula ubrana jest w białą sukienkę, a pomiędzy rękoma trzyma krzyż. U jej stóp leży lutnia, której muzyka była inspiracją dla Kochanowskiego. Na Urszulkę pada światło, aby ukazać, że jest najważniejsza.

     Na drugim planie widnieje postać Kochanowksiego. Poeta troskliwie pochyla się nad córką i całuje ją w czoło. Na jego twarzy widnieje smutek, ból i rozpacz po stracie Urszuli. Świadczy to o tym, że poecie ciężko jest pogodzić się ze śmiercią młodej córki.

    W tle jest zarys przedmiotów kuchennych, widać również obraz "Matki Bożej z Dzieciątkiem". Obok stoi paląca się świeca. Całe tło wydaje się zamazane, jakby było mało ważne.