Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2009-05-26T06:27:34+02:00
On jest osamotniony ponieważ Juliusz Słowacki podmiotem uczynił tułającego się człowieka, bezdomnego, zagubionego, tęskniącego za Ojczyzną, który opisuje zachód słońca, jednocześnie wyrażając swój bezgraniczny żal i smutek, spowodowany bezustanną tułaczką. Wiersz ma charakter monologu, w którym podmiot liryczny skarży się, że jest wygnańcem i że jego kości nie będą pochowane w ojczyźnie. Pojawia się wyraz rozpaczliwej wiary w Boga. Jednak nawet wspaniałe dary Boże nie ukoją smutku i tęsknoty za ojczyzną. Swój ból poeta wyraża na końcu każdej strofy, westchnieniem: „Smutno mi Boże!”