Odpowiedzi

2009-12-02T16:43:02+01:00
Adwentowy dzień skupienia

Święty Jan Bosko zalecał swoim duchowym synom, by jeden dzień w miesiącu przeżyli w taki sposób, jakby to był ostatni dzień w ich życiu. Jest to rzeczywiście bardzo pożyteczna rada, nawiązująca do słów: "Bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie" (Łk 12,40). Zachęcam Was, Drodzy Kapłani, by w tegorocznym Adwencie, każdy z Was odprawił osobisty dzień skupienia. Można go połączyć z pielgrzymką do któregoś z naszych diecezjalnych sanktuariów. Niech ten dzień skupienia stanie się czasem osobistej modlitwy, refleksji nad swoją tożsamością kapłańską, czasem przemodlenia planowanych działań duszpasterskich. To jest konkretne zadanie, z którym warto się zmierzyć.

Adwentowy rachunek sumienia

Szczególnie w okresie adwentowym trzeba nam wracać gorliwiej do zbawiennej praktyki pojednania z Bogiem i z ludźmi, przynoszącej duchowe oczyszczenie i nową mobilizację. Nie chodzi tylko o codzienny rachunek sumienia, ani nawet o rachunek sumienia poprzedzający nasz sakrament pokuty. Chodzi o pogłębione spojrzenie adwentowe na nasze kapłaństwo i duszpasterstwo. Dlatego, wzywając Ducha Świętego, zadaję sobie samemu a także Wam kilka prostych pytań:

a. Jak wygląda moje życie modlitwy?

* czy codziennie odprawiam rozmyślanie?
* czy spokojnie i we właściwych porach dnia odprawiam Liturgię Godzin?
* czy codziennie pobożnie odprawiam Mszę świętą, poprzedzając ją modlitewnym przygotowaniem i kończąc dziękczynieniem. "Kapłan jest wart tyle, ile warte jest Jego życie eucharystyczne, a przede wszystkim jego Msza święta. Msza święta bez miłości - Kapłan bezużyteczny; Msza święta żarliwa - Kapłan zdobywający dusze. Pobożność eucharystyczna zaniechana i niekochana - Kapłan w niebezpieczeństwie, bezsilny i słabnący" (Jan Paweł II do Kapłanów, 1.04.1987).

b. Czym karmię moją duszę?

* czy codziennie czytam Pismo święte i poważną lekturę duchową?
* czy czytam książki, artykuły pogłębiające moją wiedzę teologiczną?
* czy nie narażam się na grzech przez oglądanie rzeczy niewłaściwych w telewizji i w internecie?

c. Czy codziennie odprawiam rachunek sumienia? jak często przystępuję do sakramentu pokuty? - pamiętając o myśli Ojca Świętego, że ten dobrze spowiada innych, kto sam często przystępuje do sakramentu pokuty (Jan Paweł II - List do Kapłanów na Wielki Czwartek 2001 nr 10 i 11).

d. Jak traktuję moje obowiązki duszpasterskie - głoszenie Słowa Bożego, posługę w konfesjonale, obecność w biurze parafialnym, katechezę parafialną i szkolną, jak angażuję się w działanie parafialnych grup duszpasterskich? Jak się troszczę o moich chorych parafian?

e. Czy parafia, w której pracuję, stała się lepsza przez moją posługę? Czy mam świadomość tego, że w parafii często zbieram to, czego sam nie zasiałem i że sam mam obowiązek hojnego zasiewu, aby ci, którzy przyjdą po mnie, mogli zbierać po mnie owoce?

f. Jak traktuję wskazania Ojca Świętego, mojego Biskupa, Proboszcza? Jak wygląda moje poszanowanie prawa kościelnego, liturgicznego? W czym się wyraża moje przyrzeczenie posłuszeństwa?

g. Czy dbam o braterstwo kapłańskie w mojej parafii, dekanacie itd.? Czy tak kształtuję mój charakter, bym coraz lepiej mógł traktować moich współbraci w kapłaństwie, szczególnie tych, z którymi, na co dzień współpracuję?

h. Czy zachowuję czystość - fundament życia w celibacie, do którego zobowiązałem się wobec Boga i Kościoła na całe życie?

i. Czy przez dobroć wobec biednych, bezinteresowność, skromny styl życia, unikanie zbędnych wydatków, praktykuję cnotę ubóstwa i upodabniam się przez to do Chrystusa? Kapłani diecezjalni powinni być "stylem życia bliscy przeciętnej, owszem uboższej rodzinie" (Jan Paweł II, Przemówienie do kleryków, Szczecin 1987).

j. Jakie inne pytania stawia mi głos mojego sumienia? Czy pozwalam na to, by aktywizm zagłuszał ten głos?

"Trzeba zacząć oczyszczać siebie, zanim się będzie oczyszczało innych. Trzeba posiąść naukę, by móc uczyć. Trzeba stać się światłem, by oświecać. Samemu zbliżyć się do Boga, by innym Go przybliżać. Być uświęconym, by uświęcać, prowadzić za rękę i radzić rozumnie" (św. Grzegorz z Nazjanzu).

Z dobrej spowiedzi kapłańskiej rodzi się dobrze przeżywana Eucharystia, spotkanie z Panem, który ciągle nadchodzi. Ona jest główną i centralną racją bytu sakramentu kapłaństwa. To z niej wypływa miłość pasterska Kapłana i całe jego życie duchowe. Dlatego dobro Kościoła i świata, a także dobro Kapłana, domaga się codziennej Eucharystii. Każdy Kapłan sprawujący Eucharystię "zawiera w sobie i przenika całe stworzenie. Syn Boży stał się człowiekiem, aby w najwyższym akcie uwielbienia przywrócić całe stworzenie Temu, który je uczynił z niczego. I w ten sposób On - Najwyższy i Wieczny Kapłan - wchodząc do odwiecznego sanktuarium przez swoją krew przelaną na Krzyżu, zwraca Stwórcy i Ojcu całe odkupione stworzenie. Czyni to przez posługę kapłańską Kościoła, na chwałę Najświętszej Trójcy. Doprawdy jest to mysterium fidei, dokonujące się w Eucharystii: świat, który wyszedł z rąk Boga Stwórcy, wraca na powrót do Niego odkupiony przez Chrystusa (Ecclesia de Eucharistia, 8).

Drodzy bracia Kapłani, do przyjmowania Eucharystii nie wystarcza nam wiara i trwanie w Kościele. Musimy trwać w łasce uświęcającej i miłości. To właśnie miał na uwadze św. Paweł przestrzegając wiernych przed niegodnym przyjmowaniem Ciała i Krwi Pańskiej . Z tego powodu każdy człowiek świadomy grzechu ciężkiego powinien przed Komunią świętą przystąpić do sakramentu pokuty. Jako Kapłani bowiem, sprawujemy ofiarę eucharystyczną "w osobie Chrystusa", tzn. "więcej niż w imieniu czy w zastępstwie Chrystusa... znaczy: w swoistym, sakramentalnym utożsamieniu z Chrystusem, który sam jeden jest sprawcą swojej ofiary" (Ecclesia de Eucharystia, 29).
1 1 1
Najlepsza Odpowiedź!
2009-12-02T16:49:40+01:00
Módlmy się za ks. Pawła Kurek aby swoją posługą kapłańską zbliżył nas do Jezusa.
Ciebie Prosimy ..

Módlmy się za ks. Proboszcza Lucjana Sito aby jako gospodarz świątyni potrafił przybliżyć nam Niebo.
Ciebie Prosimy..
2009-12-02T16:55:57+01:00
Drogi panie otocz opieką
naszych kapłanów
Ks. Proboszcza Lucjana Sito
oraz
Ks . Pawła Kurek ( odmień odpowiednio)
którzy pomagają nam utrzymać wiarę w
codzienności naszego życia.
Ale nie zapomnij także o innych kapłanach
którzy przekazują nam wiedzę poprzez
msze święte. Amen