Odpowiedzi

2009-12-02T17:33:58+01:00
Człowiek w baroku znów czuje się zagubiony. Optymizm i spokój renesansowy stopniały w zderzeniu z rzeczywistością: wojnami, śmiercią, głodem, cierpieniem. Człowiek baroku nie wierzy więc w trwałość życia doczesnego – pozostaje mu wiara w życie po śmierci. Widzi kruchość życia i śmiesznośćwartości, tj. bogactwo, uroda, sława. Jest kruchą trzciną na wietrze, posiada duszę mistyka, cierpi na myśl o tajemnicy kosmosu.