Odpowiedzi

2009-03-18T17:58:04+01:00
Rozwój stosunków feudalnych.
Monarchia wczesnych Piastów w X-XI wieku była państwem wczesnofeudalnym. Przytłaczającą większość ludności stanowiła jeszcze wolna ludność rolnicza. Mieszkała ona w niewielkich wsiach liczących po kilka lub kilkanaście gospodarstw najczęściej jednorodzinnych. Gospodarstwo takie obejmowało około 20ha gruntu orego, obszar taki konieczny przy ówczesnych metodach uprawy roli, aby w latach przeciętnego urodzaju wyżywić rodzinę. W latach nieurodzaju i klęsk żywiołowych środków żywności brakowało. Te cięzkkie lata zmuszały część wolnej ludności do zadłużania się u możniejszych, co z reguły bywało wstepem do popadnięcia w zależność feudalną. Toteż proporcja między ludnościa wolną a zależną ustawicznie zmieniała się na niekorzyść tej pierwszej.

Organizacja grodowa.
Najpotężniejszym feudałem był książę. Oprócz tego typu dochodów jakie posiadali inni mozni, ściągał on z tytułu sprawowanej władzy daniny od całej ludności państwa. Daniny te zwożono do rozsianych po całym kraju grodów, które były administracyjno - wojskowymi ośrodkami organizacji państwowej. Zawiadywali nimi panowie grodowi, po łacinie comites castellani - stąd późniejszy tytuł kasztelanów. W zależności od znaczenia grodu stacjonowała w nim większa lub mniejsza załoga rycerska.

Osady służebne.
Oprócz nielicznych jeszcze miast ważną rolę w gospodarce kraju odgrywały osady służebne, których zadaniem była obsługa grodów. Ludność tych osad utrzymywała się z uprawy roli, ale względem grodu była obowiązana do świadczeń w okrślonych wyrobach rzemiosła lub usługach.