Odpowiedzi

2009-12-06T18:56:22+01:00
Początek XVII w. przyniósł wznowienie działań antymoskiewskich. Rosja przechodziła właśnie kryzys dynastyczny. Przeciw carowi Borysowi Godunowowi wystąpił rzekomy syn Ivana IV, Dymitr. Poparty przez polskiego magnata Jerzego Mniszcha, który wydał za niego swą córkę Marynę, osiadł na tronie w 1605 roku. Wiele osób w Polsce zdecydowanie opowiadało się przeciw popieraniu tego awanturnika politycznego. Początkowo niechętny tej sprawie był również Zygmunt III. Wkrótce jednak zwolennicy „dymitriady” zdołali pozyskać króla.

Tak więc Polska wmieszała się do wydarzeń w Moskwie, mimo że Dymitr został rychło obalony i zabity przez spiskowców. Carem obrano w 1606 r. zaciekłego wroga Samozwańca, przywódcę spisku przeciw niemu, księcia Wasyla Iwanowicza Szujskiego (zamieszanego w spisek przeciwko Dymitrowi). W opanowaniu tronu pomogło mu wrogie nastawienie ludności Moskwy do obcej interwencji, dzięki której władał Dymitr. Polskie wojska poparły także drugiego Samozwańca, który w 1608 r. pojawił się na arenie politycznej głosząc, że jest cudownie ocalałym Dymitrem.

Oficjalna wojna Rzeczpospolitej z Moskwą wybuchła w 1609 r. We wrześniu tego roku wojska polskie dowodzone przez Zygmunta III ruszyły pod Smoleńsk i obległy go.
W roku następnym hetman Stanisław Żółkiewski zadał nieprzyjacielowi miażdżącą klęskę pod Kłuszynem (4 lipca 1610). Bojarzy podpisali wówczas układ, na mocy którego carem miał zostać syn Zygmunta, Władysław. Sam Zygmunt nie chciał jednak się na to zgodzić, gdyż również pragnął objąć tam władzę. O tym natomiast nie chcieli słyszeć bojarzy. Koncepcje króla wzięły jednak górę, gdy wojska polskie zajęły wreszcie Smoleńsk (1611). Niestety napotkały one zdecydowany opór Rosji. W marcu 1611 r. w Moskwie i na terenie kraju wybuchło powstanie przeciw Polakom. Oblężona na Kremlu załoga została w 1612 r. zmuszona do kapitulacji.