Odpowiedzi

2009-12-07T20:55:36+01:00
Ur. 16 lub 17 grudnia 1770 roku w Bonn, ochrzczony 17 grudnia 1770, zm. 26 marca 1827 w Wiedniu) – kompozytor niemiecki. Prekursor romantyzmu w muzyce.

9 symfonii (patrz niżej)
5 koncertów fortepianowych (patrz niżej)
Koncert skrzypcowy D-dur op. 61
Koncert potrójny C-dur na skrzypce, wiolonczelę i fortepian op. 56
11 uwertur; uwertury koncertowe:
Egmont op.84,
Coriolan op.62,
Leonora III op.72a,
Poświęcenie domu (Die Weihe des Hauses) op.124,
Imieninowa (Namensfeier) op. 115,
opera Fidelio op. 72 (3 wersje: 1805, 1806, 1814)
kantaty i dzieła sakralne, w tym:
Missa solemnis (Msza uroczysta) D-dur op. 123,
Msza C-dur op. 86,
oratorium Chrystus na Górze Oliwnej (Christus am Ölberge) op. 85
utwory fortepianowe: 32 sonaty, w tym:
Sonata quasi una fantasia cis-moll op. 27/2 (zwana Księżycową),
Patetyczna c-moll op. 13,
Waldsteinowska C-dur op. 53,
Appassionata f-moll op. 57,
Das Lebewohl/Les Adieux (Pożegnanie) Es-dur op. 81a (jedyna programowa sonata Beethovena);
Grosse Sonate für das Hammerklavier B-dur op. 106
oprócz sonat liczne bagatele, w tym słynna Dla Elizy WoO 59;
utwory kameralne:
10 sonat na skrzypce i fortepian (Wiosenna F-dur op. 24),
5 sonat na wiolonczelę i fortepian,
16 kwartetów smyczkowych (6 kwartetów op. 18, 3 kwartety op. 59 tzw. Kwartety Razumowskie, Harfowy (Harfenquartett) Es-dur op. 74, Quartetto serioso f-moll op. 95, oraz późne kwartety (Kwartety Golicynowskie): Es-dur op. 127, B-dur op. 130, Wielka Fuga op. 133 (będąca pierwotnie finałem op. 130), cis-moll op. 131, a-moll op. 132 i F-dur op. 135 (ostatni ukończony utwór kompozytora); (patrz niżej)
7 triów fortepianowych (najpopularniejsze: Duch (Geistertrio) D-dur op. 70/1, Arcyksiążęce B-dur op. 97),
5 triów smyczkowych
utwory na inne obsady kameralne: kwintety, sekstety, septet, oktet