Odpowiedzi

2009-12-10T14:08:08+01:00
Otton III Rudy (ur. 980, zm. 23 stycznia 1002) – czwarty z kolei władca z dynastii saksońskiej (Ludolfingów). Jako dziecko jeszcze za życia ojca został wybrany na króla Niemiec w 983 r. Po śmierci swojego ojca, cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Ottona II, został koronowany na cesarza 21 maja 996.

Jego matka Teofano sprawowała władzę jako regentka do swojej śmierci w 991 r. Następnie matka Ottona II, Święta Adelajda rządziła jako regentka do osiągnięcia przez Ottona III dojrzałości.

Otton III dążył do ustanowienia w Rzymie swojej cesarskiej stolicy. Po śmierci swojego kuzyna, Grzegorza V, zapewnił wybór w 999 r. na tron papieski swojego współpracownika (a wcześniej nauczyciela) Gerberta z Aurillac, który przyjął imię Sylwester II.

W 1000 r. przy okazji pielgrzymki do grobu świętego Wojciecha, chcąc również pozyskać Bolesława Chrobrego do swych idei cesarstwa uniwersalistycznego, przybył do Gniezna. Podczas zjazdu gnieźnieńskiego utworzono niezależną polską organizację kościelną z metropolią w Gnieźnie i biskupstwami w Krakowie, Kołobrzegu i Wrocławiu. Status utworzonej również diecezji poznańskiej pozostaje sporny. Arcybiskupem gnieźnieńskim został brat Wojciecha Radzim (Gaudenty). Bolesław Chrobry został również uznany przyjacielem Świętego Cesarstwa Rzymskiego i niezależnym władcą, cesarz wyróżnił go dając mu kopię włóczni św. Maurycego.

Otton III zmarł 23 stycznia 1002 r, w zamku Paterno, w trakcie ucieczki z Rzymu do Rawenny, do której był zmuszony przez wybuch rebelii ludowej w Tivoli. Powody jego śmierci są niejasne. Według niektórych źródeł zmarł na malarię, według innych zatruł się jedzeniem, a według jeszcze innych został celowo otruty. Nie pozostawił potomków. Za jego panowania cesarstwo nie zyskało żadnych ziem – wręcz przeciwnie, utraciło Połabie, Milsko i Łużyce. Tron po nim objął jego kuzyn Henryk II Święty.