Odpowiedzi

2009-12-11T15:57:20+01:00
1. około 1230r. p.n.e. - exodus (wyjście) Żydów z Egiptu pod mocą Mojżesza.

2. Po wyjściu Izraelici podzielili się na 12 plemion. Potem król żydowski Saul I ich zjednoczył. Dawid, który żył na przełomie XI i X wieku p.n.e. dokończył jednoczenie państwa i założył stolicę w Jerozolimie. Pokonał Goliata.
Po Dawidzie panował Salomon - jego syn. Salomon rozbudował państwo, wzmocnił władzę królewską, stworzył stałą armię i wybudował świątynie w Jerozolimie.

3. Po śmierci Salomona państwo rozpadło się na dwie części : Izrael ze stolicą Samarią i Judę ze stolicą w Jerozolimie.

4. Najazdy Asyryjczyków i Babilończyków na Judę. Niewola babilońska żydów. W połowie VI wieku p.n.e. z niewoli babilońskiej wyzwala żydów król Persów, Cyrus Wielki.

5. W IV wieku p.n.e. Palestyna przechodzi w ręce Greków a w I wieku p.n.e. w ręce Rzymian.
1 5 1
  • Użytkownik Zadane
2009-12-11T16:47:46+01:00
2009-12-11T19:56:37+01:00
Dzieje tego ludu to nieustanna wędrówka, walka, ucieczka i wiara. Wszystko zaczyna się od pewnego starego, zmęczonego życiem człowieka. Abraham i jego żona Sara w trakcie swej tułaczki po pustyni zostają w tajemniczy sposób nawiedzeni przez Boga. Bóg zawiera z nim osobiste przymierze. Obiecuje mu, że mimo starości będzie ojcem całego narodu. Trzeba pamiętać, że tradycyjne pojmowanie człowieka na wschodzie było inne od dzisiejszego. Potomstwo istnieje w swoim praojcu w jego zamyśle, koncepcji. "Syn jest myślą, słowem Ojca". Rodzi się obiecany syn Izaak.

Powiększ - 88 kB Po nim dziedzictwo przymierza przejmuje Jakub, którego drugie imię brzmi IZRAEL. To on ma dwunastu synów, protoplastów dwunastu rodów. Od tej pory zaczątek narodu stanowi powiązany sojuszem ze sobą i z bogiem, wędrowny dom. Synowie Jakuba trafiają do Egiptu. Tam po śmierci Józefa doznają ucisku. Wszyscy wiemy, jak kończy się pierwszy etap tułaczki. Mojżesz, a potem Jozue prowadzi resztę Izraela do ziemi palestyńskiej. Następuje kolejny etap - krwawy podbój ziemi obiecanej. Wszystkie okoliczne plemiona zostają starte z powierzchni ziemi. Trzeci etap to powstanie królestwa Saula, Dawida, Salomona. Jest to tak zwany "złoty okres". Po Salomonie następuje rozbicie na dzielnice i wojna domowa. Wszystko to kończy się podziałem królestwa na Państwo Północne (SAMARIA) i Jude z Jerozolimą. Państwo Północne staje się łupem Asyryjczyków, a Juda zostaje zdobyta przez Babilonię. W niewoli jedynym elementem tożsamości jest RELIGIA.
Po upadku Babilonu i powrocie resztek ludności do Palestyny następuje czas odbudowy. Powstaje Druga Świątynia. Izrael cieszy się autonomią w sferze religijnej i politycznej do czasów Aleksandra Wielkiego i jego następców z dynastii Seleucydów (Antioch IV Epifanes). Następują silne ruch hellenizacyjne. Obowiązuje jeden Kult - ZEUSA. Pobożni żydzi podejmują zbrojną walkę z władzami greckimi. Jest to słynne powstanie Machabejskie. Obejmuje ono cały kraj i prowadzi do niespodziewanego zwycięstwa (dzięki sojuszowi z nową potęgą - Rzymem). Żydzi znowu mają swoje państwo i świątynie. U władzy są przywódcy powstania z dynastii Hasmoneuszów.

Powiększ - 33 kB Paktowanie z Rzymem spowodowało w następnym okresie duże uzależnienie i prowadziło do kolejnej niewoli. Są to już czasy Jezusa z Nazaretu . Wszyscy oczekują mesjasza, czyli kogoś kto zbrojnie uderzy w potęgę Rzymską i odtworzy Królestwo Dawida. Po sprawie Jezusa z Nazaretu pojawiają się kolejni mesjasze. Wybuchają tzw. wojny żydowskie. I wojna kończy się tragedią i zniszczeniem Jerozolimy wraz ze świątynią, II wojna (Przywódcą był fałszywy mesjasz BAR KOCHBA) spowodowała kolejne rzezie i prześladowania ze strony Rzymian. Następują przymusowe deportacje. Żydzi opuszczają Palestynę w której nie ma już Świątyni (w ogóle nie ma już miasta) i tworzą na całym obszarze Imperium Rzymskiego diaspory. W diasporze religia przenosi się do Synagog. Rola domów modlitwy wzrasta. Religia Judaistyczna zmienia się. Zostaje ogłoszony kanon Biblii Hebrajskiej w synodzie w Jabne. Wraz z rozszerzaniem się imperium i po jego upadku Żydzi osiedlają się w coraz dalszych regionach Europy. W średniowieczu głównymi miejscami ich pobytu są Hiszpania (Żydzi sefardyjscy) i dorzecza Renu (Żydzi aszkenazyjscy). W wyniku pogromów Żydzi przenoszą się na tereny wschodnie, do Polski, Rusi, Ukrainy ...