Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2009-09-12T10:04:55+02:00
Tematem wiersza Wisławy Szymborskiej jest ocena XX wieku. Tytuł jest nawiązaniem do tradycyjnie dokonywanych pod koniec każdego wieku podsumowań epoki. Podmiot liryczny zastanawia się nad wydarzeniami, które miały miejsce w ostatnim stuleciu i nad ich wartością. Stwierdza, że czas ten nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Pod koniec wieku okazuje się, że XX wiek przesycony był złem. W dalszym ciągu panuje na świecie kłamstwo i strach, narodom i poszczególnym osobom przytrafiają się nieszczęścia i kataklizmy. Słabi i bezbronni nadal nie mają żadnych praw, wartości się nie liczą i coraz mniej jest na świecie nadziei. Świat pełen nieszczęść wciąż nie jest miejscem radości. Człowiek nie potrafi dochować wierności prostym wartościom i prawdom. Podmiot liryczny, wypowiadający się w pierwszej osobie l.p można utożsamiać z autorką. Choć bogata o doświadczenia poetka, pod koniec wieku, wciąż nie ma gotowych recept na życie, nikt ich nie zna.
Podmiot liryczny stwierdza, iż zdaniem zadaniem poezji nie jest udzielać odpowiedzi, ale zadawać pytania. Najcenniejsza jest umiejętność zadawania właściwych pytań. Podstawowe pytania dotyczące ludzkiej egzystencji i sensu życia są zawsze naiwne i nie ma na nie gotowych odpowiedzi. Nie wolno jednak zaprzestać pytań.

1 2 1
2009-09-12T11:04:39+02:00
Tematem wiersza Wisławy Szymborskiej jest ocena XX wieku. Tytuł jest nawiązaniem do tradycyjnie dokonywanych pod koniec każdego wieku podsumowań epoki. Podmiot liryczny zastanawia się nad wydarzeniami, które miały miejsce w ostatnim stuleciu i nad ich wartością. Stwierdza, że czas ten nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Pod koniec wieku okazuje się, że XX wiek przesycony był złem. W dalszym ciągu panuje na świecie kłamstwo i strach, narodom i poszczególnym osobom przytrafiają się nieszczęścia i kataklizmy. Słabi i bezbronni nadal nie mają żadnych praw, wartości się nie liczą i coraz mniej jest na świecie nadziei. Świat pełen nieszczęść wciąż nie jest miejscem radości. Człowiek nie potrafi dochować wierności prostym wartościom i prawdom. Podmiot liryczny, wypowiadający się w pierwszej osobie l.p można utożsamiać z autorką. Choć bogata o doświadczenia poetka, pod koniec wieku, wciąż nie ma gotowych recept na życie, nikt ich nie zna.
Podmiot liryczny stwierdza, iż zdaniem zadaniem poezji nie jest udzielać odpowiedzi, ale zadawać pytania. Najcenniejsza jest umiejętność zadawania właściwych pytań. Podstawowe pytania dotyczące ludzkiej egzystencji i sensu życia są zawsze naiwne i nie ma na nie gotowych odpowiedzi. Nie wolno jednak zaprzestać pytań.