Jaka jest uniwersalność tych psalmów



1


PSALM XI.



(u Żydów 12).


Salvum me fac Domine!



Zbaw mnie o Panie, bo coraz gorzej,

Patrz, panowanie złego się sroży.

Wszyscy wojują kłamstwem obłudnem,

I zdrady knują w sercu swem brudnem.

Niech Pan zatraci zdradliwe serca;

Niech mowę straci pyszny bluźnierca.

W swoich językach ufność złożyli,

I w swoich krzykach. Przeto mówili:

W języku naszym nasza obrona;

Czegóż się straszym, któż nas pokona?

Lecz Pan surowy głos swój podnosi

I temi słowy wyrok swój głosi:

"Ja mym nędznego płaszczem osłonię,

Ja w ubogiego stanę obronie,

Ja ich wybawię wsparciem skutecznem

Ja ich postawię w miejscu bezpiecznem".

Pańskie są oto słowa rzeczone,

Czyste jak złoto siedmkroć czyszczone.

Pan nas wybawi od złych na wieki,

On nie pozbawi nas swej opieki,

Choć tu bezbożni nas otaczają,

Choć się źli możni w pychę wzbijają.




2

PSALM XX.



(u Żydów 21).


Domine, in virtute tua.



Panie, w Twej mocy król się rozweseli,

A ze zbawienia, którem go obdzieli

Łaskawość Twoja, będzie się radował;

Boś Ty mu, Panie, wszystko to zgotował,

O co Cię prosił, czego sobie życzył.

Tyś go, o Panie, łaską Twą zaszczycił,

Błogosławieństw Twych słodkości nań zlałeś,

Koronę drogą na głowę mu wdziałeś.

Prosił Cię, abyś życie mu przedłużył;

Tyś się mu wiecznym żywotem przysłużył.

Chwałą go wielką, Panie, otoczyłeś,

Ozdobę wielką na niego włożyłeś.

Błogosławiony na wiek wieków będzie,

Na Twej prawicy w radości zasiędzie.

Bo król nadzieję swoją czerpie z Pana;

Ta mu nie będzie nigdy odebrana.

Lecz tych, którzy Cię w nienawiści mają,

Niechaj Twe ręce karzące pojmają,

Niechaj ich wrzucą w gniewie w piec ognisty;

Tam niech ich pożre ogień płomienisty.

Wytracisz synów ich z oblicza ziemi,

A ich potomstwo zaginie wraz z nimi;

Albowiem przeciw Tobie powstawali,

Słowy marnemi Tobie urągali.

Przeto ich szyki w rozsypkę obrócisz,

A niedobitki strzałami obrzucisz.

Podnieś się, Panie, i pokaż moc Twoją;

A ja Cię wielbić będę pieśnią moją.



Wyjaśnienie. W poprzedzającym psalmie modli się lud Izraelski za swego króla, prosząc Boga o zwycięstwo dla niego, w tym zaś psalmie składa dzięki Panu Bogu za błogosławieństwa jemu udzielone i w końcu prosi Pana, aby i resztę nieprzyjaciół, pogan, którzy Boga w nienawiści mają, wytracił, i ludowi swojemu dał zwycięstwo nad nimi.




3



PSALM XXI.



(u Żydów 22).


Deus meus, Deus meus respice in me.



Boże mój, Boże! racz na mnie łaskawie

Wejrzeć, czemuś mnie opuścił w mej sprawie?

Słusznie grzechami (1) głos mój obciążony

Został od Ciebie, Panie, odrzucony.

Będę Cię wzywał, Boże, dnia każdego,

A nie wysłuchasz błagania mojego;

Będę Cię wzywał, Boże mój, wśród nocy,

A nie odmówisz mi Twojej pomocy.

O Ty, co mieszkasz Izraelsko chwało!

W świątnicy, w Tobie swą nadzieję całą

Ojcowie nasi zawsze pokładali,

A pokładając zbawienia doznali.

W Tobie swą ufność serdeczną złożyli,

A zawstydzeni w niej nigdy nie byli.

Jam jest jak robak od wszystkich wzgardzony,

Na pośmiewisko ludzkie wystawiony;

Wszyscy się ze mnie szydząc naśmiewali,

Bluźnili usty i głową kiwali:

"Ufałci w Panu, niechże go wybawi,

Niech go ratuje, niech się za nim wstawi".

Tyś mnie, o Panie, wyciągnął z żywota;

Od piersi matki, nadziejo ma złota!

Od piersi matki jam pod skrzydłem Twojem,

Od niemowlęctwa Tyś jest Bogiem moim.

Nie odstępuj mnie w czasie utrapienia,

Albowiem zniskąd nie mam wspomożenia.

Nieprzyjaciele, patrz! mnie otoczyli,

Jak byki srogie na mnie uderzyli,

Jak wół ryczący i jako lew dziki,

Tak oni na mnie podnieśli swe krzyki.

Stałem się słaby, jak wody rozlane,

A kości moje wszystkie rozsypane;

Jak rozstopiony wosk jest serce moje,

A jak skorupa wyschły sił mych zdroje;

Do podniebienia język przyschnął mego,

Żywot mój zstąpił do grobu ciemnego,

Zgraja zajadłych psów mnie obstąpiła,

Tłuszcza złośników wrogich otoczyła.

Ręce i nogi moje poranili,

I wszystkie kości moje policzyli;

Z szyderstwem na mą boleść spoglądali,

O suknię moją los sobie rzucali,

Podzielili się szatami mojemi,

Ale Ty, Panie! wejrzyj łaskawemi

Oczyma na mnie; wspomożenia Twego

Ach! nie oddalaj odemnie nędznego.

Wyrwij mą duszę od mieczów gniewliwych,

Mą jedynaczkę (2) z ręki psów złośliwych;

Zasłoń mnie, Panie, przed lwiemi paszczami,

Przed jednorożców zakryj mnie rogami.

Będę Twe imię przed bracią wyznawał,

W kościele będę chwałę Ci oddawał.

W bojaźni świętej Pana wychwalajcie

Dzieci Jakuba, cześć Mu oddawajcie!

Niech się Go syny Izraelskie boją,

Albowiem prośbą On nie wzgardził moją;

On mi nie odjął oblicza swojego,

I wysłuchał mnie, gdym wołał do Niego.

Przeto Cię chwalić będę usty memi

W kościele Twoim; przed Twymi wiernemi

Złożę Ci śluby moje w uniżeniu.

Ubodzy będą jedli w nasyceniu,

Serca ich szczęścia wiecznego doznają;

Chwalić Cię będą, którzy Cię szukają.

Przypomną sobie dobrodziejstwa Pańskie,

I nawrócą się doń ludy pogańskie.

Kłaniać się będzie Panu ziemia cała,

Albowiem Pańskie królestwo i chwała.

A i bogacze będą się Mu kłaniać,

Wszyscy śmiertelni głowy przed Nim słaniać

Będą z pokorą. W Panu będzie żyła

Dusza ma, w Nim się będzie weseliła.

Potomstwo moje (3) Jemu służyć będzie

I Jego dobroć będą głosić wszędzie;

Wieki potomne chwałę Najwyższego

Ogłoszą ludom; Sprawiedliwość Jego

Niebo oznajmi ludowi przyszłemu,

Przez Niego w łasce nowozrodzonemu.



Wyjaśnienie. Psalm ten jest mesjaniczny. Dawid natchniony Duchem Świętym przepowiada najwybitniejsze szczegóły męki Pańskiej z taką dokładnością, jakby sam był przy niej obecny. W psalmie tym przemawia więc psalmista w imieniu Chrystusa Pana, wyrażając boleść i smutek, jaki duszę Jego przejmował; wszakże potem przechodzi do uczuć radosnych, pewny będąc zmartwychwstania i widząc, jak się wszystkie narody tej ziemi do Boga nawrócą, a łaską Jego odrodzona ludzkość w potomne wieki będzie wielbić dobroć i sprawiedliwość Bożą.







4



PSALM XXIV.



(u Żydów 25).


Ad te, Domine, levavi animam meam.



Do Ciebie, Panie, duszę mą wznosiłem,

Boże mój! w Tobie nadzieję złożyłem;

Niech w niej nie będę nigdy zawiedziony

I zawstydzony.

Niechaj się ze mnie źli nie natrząsają,

Albowiem wszyscy, którzy Ci ufają,

Nie będą przez Cię nigdy opuszczeni

I zawstydzeni.

Owszem niech się ci wstydzą swoich złości,

Którzy zuchwale czynią nieprawości. –

Drogi mi Twoje racz okazać, Panie,

Wprowadź mnie na nie.

Utwierdź mnie w prawdzie świętem wsparciem Twoim,

Boś Ty jest Bogiem, Zbawicielem moim;

Na Ciebie, Panie, cały dzień czekałem,

W Tobie ufałem.

Wspomnij na Twoje miłosierdzie, Panie,

Na Twe przedwieczne święte zlitowanie,

Nie racz pamiętać grzechów mej młodości

I ułomności.

Niech i ja doznam Twej szczodrej litości,

Boś Ty jest Panem wielkiej łaskawości;

A choćbym zbłądził, wskaż mi drogę prawą

Ręką łaskawą.

Ty poprowadzisz cichych sprawiedliwą,

Pokornych w duchu drogą świątobliwą;

Wszystkie Twe drogi w miłości się schodzą,

Do prawdy godzą.

Tylko by człowiek drogi Twe zachował,

I przykazania Twoje umiłował.

Dobroć Twa niech me zmaże nieprawości

I liczne złości.

Jakże szczęśliwy, kto się Pana boi!

Otwarta przed nim droga życia stoi,

Pewna, bo prawem świętem przepisana

Samego Pana.

W dobra wszelakie będzie obfitować,

Dusza się jego będzie w nich radować,

Dziedzictwem będzie jego przyszłe plemię,

Dzierżyć tę ziemię.

Podporą jest Pan tym, co się Go boją;

W zakonie wolę objawił im swoją.

W Nim ufność moja, On wyrwie me nogi

Z sideł wśród drogi.

Zlituj się, Panie, a wejrzyj łaskawie

Na mnie, ratuj mnie w mojej trudnej sprawie;

Bom jest ubogi, wielce poniżony

I opuszczony.

Wejrzyj na moje ciężkie udręczenie,

Na moją boleść, na me poniżenie;

Patrz, nieprzyjaciel jak się mój rozmnożył,

Na mnie rozsrożył.

Strzeż duszy mojej, zbaw mnie od ich złości,

Zasłoń mnie od ich strasznej zawziętości;

Niech się nie wstydzę w żadnej życia dobie,

Żem ufał Tobie.

Niewinni, prawi do mnie przystąpili,

Iżem Ci ufał, ze mną się cieszyli.

Wybaw, o Boże! Izraela Twego

Z ucisku jego.



Wyjaśnienie. W psalmie tym błaga psalmista Boga o pomoc i wsparcie w ucisku swoim, prosi Pana, żeby mu nie pamiętał jego nieprawości, żeby go utwierdził na drodze cnoty, gdyż ten tylko szczęśliwym może się mienić, kto się Pana boi. W końcu znowu powtarza prośby swe o wsparcie i pomoc przeciw nieprzyjaciołom.


1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2009-12-18T19:08:01+01:00
Uniwessalnos jest t5aka ze pasmo sa niezbyt dobre to przecyznia wes to przepisz lep0iej