Odpowiedzi

2009-12-24T00:56:50+01:00
Głównym bohaterem książki I. Jurgielewiczowej Pt. „Ten obcy” był Zenek Wójcik.
Chłopiec pochodził z Wrocławia. Przybył do Olszyn w poszukiwaniu wujka. Jego matka zmarła, ojciec alkoholik nie interesował się nim.
Zenek był Wysokim i szczupłym chłopcem. Miał ciemne oczy i gęste, szeroko rozłożone brwi. Twarz chłopca była blada i poszarzała, a policzki chude i zapadnięte. Na czoło spadały ciemne włosy zupełnie pozbawione połysku jak sierść niedożywionego kota.
Najważniejszą cechą Zenka był silny upór, wytrwale dążył on do celu. Chłopiec był skryty i małomówny. Złe traktowanie przez ojca było powodem tego, że Zenek nie ufał ludziom. Musiał radzić sobie sam w życiu co wymagało od niego dużo odwagi i sprytu. Zdarzało się mu kraść, lecz wynikało to z głodu.
Zenek był osobą bardzo wytrzymałą przez co doskonale radził sobie w najtrudniejszych sytuacjach. Za wszelką cenę chciał sprawić wrażenie niezależnego i dorosłego.
Chłopiec najbardziej lubił towarzystwo Uli, ponieważ była ona również nieśmiała.
Największym marzeniem Zenka było zostać podróżnikiem interesował się także zwierzętami. Potrafił naśladować głosy wielu gatunków ptaków.
Bardzo lubił bezdomnego psa Dunaja. Choć zwierzak w stosunku do ludzi był nieufny. Zenek uratował Dunaja przed Wiktorem i Władkiem, którzy odrzucali go kamieniami.
Zenek pracował także na polu u pewnego gospodarza, by odpracować dla Uli pięćdziesiąt złotych, które dziewczynka oddała przekupce. Za to, że Zenek wcześniej je ukradł.
Uważam, że Zenek Wójcik jest pozytywną postacią. Choć był nieśmiały na początku dzięki przyjaciołom stał się odważniejszy. Potrafił sobie radzić w trudnych sytuacjach i był dobrym przyjacielem.
37 1 37
2009-12-24T01:15:41+01:00
Zenka Wójcika poznajemy w wieku czternastu lat. Przybył on do wsi Olszyny, w czasie wakacji, aby szukać wujka. Podczas pobytu, poznał dzieci, które w późniejszym czasie bardzo mu pomogły.
Zenek uciekł z domu, ponieważ znęcał się nad nim ojciec. Chłopiec w liście pisał, że gdy żyła jeszcze jego mama, broniła go. Po śmierci matki, wszystko się zmieniło. Ojciec był bardziej okrutny, i dużo więcej pił. Pieniądze, które miały być przeznaczone na życie Zenka, wydawał na alkohol. Chłopiec nie wytrzymał napięcia w domu i uciekł. Uważał, że jego jedyne miejsce jest u boku wuja-budowniczego. We wcześniejszych latach, wujek Antoś był marynarzem i dużo podróżował. Zenek zafascynowany wędrówkami, również pragnął zostać marynarzem. Jedynym skarbem chłopca był kompas, który dostał od wuja z podróży do Chin.
Gdy dzieci po raz pierwszy widziały Zenka, nie wyglądał najlepiej, o czym świadczy następujący fragment:[...] "Twarz, szyja i ręce miały przykry, szarawy kolor, właściwy ludziom po długotrwałej podróży bez możliwości umycia się i zmiany ubrania. Ula zauważyła chude policzki i ładne, szeroko rozłożone brwi. Na spocone czoło spadały ciemne, dawno nie strzyżone włosy, pozbawione połysku jak sierść niedożywionego kota. Poniszczona wiatrówka i drelichowe spodnie były zmięte i pociemniałe od wilgoci." Kiedy Zenek doprowadził się do porządku wyglądał dużo lepiej, co wynika z następującego fragmentu: [...] " Korzystając z zamieszania, spojrzała na Zenka. Był dziś jakiś inny: jaśniejszy, czystszy. Włosy, najwidoczniej umyte, stały się połyskliwe, jeden miękki kosmyk ładnie opadał na czoło. Kiedy go odgarnął do tyłu, zauważyła wyczyszczone porządnie paznokcie."
Zenek był samodzielny i stanowczy. Potrafi poradzić sobie w trudnych sytuacjach. Postanowił, że znajdzie wujka i zawzięcie dążył to celu. Choć czasem były beznadziejne wiadomości, to chłopiec nie rezygnował. Robił wszystko, aby odnaleźć wujka.
Zenek w stosunku do innych był nieufny i zamknięty w sobie. Nie opowiadał otwarcie o swoich problemach, przeżyciach. Dopiero kiedy czuł, że rozmówcy może ufać, zdradzał co nieco o sobie. Z czwórki przyjaciół, która postanowiła mu pomóc, chłopiec tylko Ulę uważał za zaufaną osobę.
Kolejna cecha, jaka pojawiła się u Zenka to jego odwaga. Nie bał się ruszyć w nieznane, aby odnaleźć wujka. Gdy zobaczył dziecko, któremu groziło niebezpieczeństwo, bez wahania ruszył mu na pomoc. Takie zachowanie pozwala mi nazwać go bohaterem.
Zenek swoje zachowanie zmienił przede wszystkim dzięki Uli. Dziewczynka miała bardzo dobry wpływ na niego. Po każdej rozmowie z Ulą, Zenek coś zmieniał w swoim zachowaniu. Faktem jest to, że chłopiec wywyższał się spośród pozostałych dzieci. Był opryskliwy, co przeszkadzało niektórym osobom. Ale jak każdy człowiek, Zenek miał również zalety. W prawdzie ja nie bardzo mogę o nich mówić, ponieważ nie znam go tak dobrze, ale sądzę, że był dobrym chłopcem.
Moim zdaniem Zenek to z pewnością pozytywna postać. W prawdzie był nieodpowiedzialny, ale nie zawahał się zaryzykować własnego życia, aby uratować komuś życie. Tym zachowaniem bardzo mi zaimponował. Gdyby zmienił nieco w swoim zachowaniu, sprawy potoczyłyby się inaczej i z pewnością nie miałby tylu kłopotów.
1 5 1