Odpowiedzi

2009-12-31T11:17:45+01:00
Na przestrzeni wielu lat Rzym stale zmieniał zasięg swojego terytorium. Cesarstwo rzymskie swoimi granicami objęło cały basen Morza Śródziemnego i znaczną część ziem europejskich w dzisiejszym rozumieniu. Ludność je zamieszkująca była zróżnicowana etnicznie, językowo, kulturowo i religijnie. Mimo głębokich podziałów udało się zjednoczyć. Myślę, że w pewnym sensie pomagały w tym zmiany ustrojowe, które ściśle wiązały się ze zmianami granic Imperium. Wraz z powiększaniem się Rzymu rosło zapotrzebowanie na nowych urzędników i nowe reformy. Istnienie ogromnego Imperium trwało od (panowania Romulusa) 753r, aż do 1453r. Kiedy zostało podbite ostatecznie przez Turków. W tym bardzo długim okresie zmieniał się ustrój.
Pierwszym ustrojem jaki panował w Rzymie było królestwo zapoczątkowane przez założyciela – Romulusa. Przetrwało do 509 r. Przed Chrystusem, a do tego czasu panowało siedmiu królów, którzy organizowali państwo.
Społeczeństwo w tym okresie było rodowe. Związek rodzin, zespolonych tradycją wspólnego przodka to jest właśnie ród. Liczba rodów wynosiła trzysta, a łączyły się one w kuria. Bardzo ważną rolę odgrywała głowa rodziny- ojciec. Dysponował prawem życia i śmierci, decydował o losach członków rodziny.
Gospodarka wiązała się z ukształtowaniem okolicy- była porośnięta gęstymi lasami. Gospodarka opierała się głównie na rolnictwie i hodowli zwierząt.
Najwyższą władze w Rzymie miał wybierany na zgromadzeniach wszystkich kurii król. Dbał o sprawy kultowe, sprawował władzę sędziowską oraz nad armią.
Senat, rada starszych funkcjonowały przy królu jako organ doradczy. W razie śmierci władcy wybierali ze swojego grona króla tymczasowego, który sprawował władzę aż do momentu wyboru nowego króla.