Krotka notatka( nie z internetu )o impresjonizmie ekspresjonizmie-skad sie wziol cechy charakterystyczne cos ogolnie o nich i po 2 najwybitniejszych przedstawicieli kazdej z nich krotko co charakteryzuje ich malarstwo (jak mozemy rozpoznac ze to ich dzielo) i przykla np sloneczniki van gogh

1

Odpowiedzi

2011-07-29T22:23:17+02:00

Ta odpowiedź została oznaczona jako zweryfikowana

×
Zweryfikowane odpowiedzi zostały sprawdzone przez ekspertów, dlatego mamy pewność, że są prawidłowe i bezbłędne. Od dawna na zadane.pl znajdziesz tysiące poprawnych odpowiedzi, które zostały sprawdzone przez moderatorów (najbardziej zaufanych członków naszej społeczności).

Impresjonizm – znaczy wrażenie, odbicie. Jest to prąd w malarstwie, który narodził się we Francji w latach 60 XIX wieku i zdominował malarstwo europejskie oraz połnocnoamarykańskie. Impresjonistom chodziło głównie o malowanie w plenerze, gdzie łatwo uzyskuje się grę świateł i cieni, a barwy zastępują linie. Pragnęli przedstawić rzeczywiste życie, malować z natury i uchwycić zmienne efekty światła.  Obrazy impresjonistyczne miały nastrój i atmosferę, trudno było mówić o precyzji linii i formy, liczyło się jedynie wrażenie. Charakterystyczna dla impresjonizmu jest technika barwnych plam, zatarcie konturów, rozświetlenie. Termin ten został najpierw użyty w obraźliwym sensie przy opisywaniu obrazu C. Moneta „Impresja – Wschod słońca” (1872).  Impresjonizm muzyczny, przełom XIX i XX wiek,  powstał około 15 lat po pojawieniu się tego kierunku w malarstwie (C. Debussy).

Impresjonistami byli C. Monet, A. Renoir, A. Sisley, C. Pissarro, E. Degas, B. Morisot, później dołączyli do nich P. Cezanne, E. Manet i inni.

Claude Monet - ,,Impresja - wschód słońca"
August Renoir - ,,Huśtawka" , “Przesłuchanie roli”
Edgar Degas - ,,Błękitne tancerki'', „Tancerka na scenie”

Camille Pissarro „Droga w Louveciennes”

Ekspresjonizm – styl wyrażający wewnętrzne emocje. Jest to kierunek nie oznaczający jednolitego stylu, lecz raczej postawę twórczą. Rozwijał się w pierwszym trzydziestoleciu XX wieku, północnej i środkowej Europie (gł. W Niemczech). W odróżnieniu od impresjonizmu, dla którego inspiracją są wrażenia pochodzące ze świata zewnętrznego, ekspresjonizm pragnął ukazać w sztuce najbardziej skryte, subiektywne emocje i wewnętrzne przeżycia. Wyraża zagubienie  człowieka w świecie, jego konflikt z otoczeniem oraz lęk przed światem. Ekspresjoniści zniekształcali lub wyolbrzymiali zwykły wygląd, celowo deformowali zewnętrzny obraz świata, by przekazać odbicie świata zewnętrznego. Często wykorzystywali kontrast, groteskę i karykaturę. Prekursorem ruchu był V. van Gogh i J. Ensor, a przedstawicielem wczesnego ekspresjonizmu E. Munch. Jednym z najbardziej znanych obrazów ekspresjonistycznych jest „Krzyk” Edvarda Muncha (1893, Galeria Nar. w Oslo). Inni znaczący przedstawiciele w sztukach plastycznych to Erich Heckel, Ernst Ludwig Kirchner , Karl Schmidt-Rottluff, James Ensor, Oskar Kokoschka, Chaim Soutine, Max Beckmann, Georg Grosz.

Ernst Ludwig Kirchner – „Varieté”,  Trzy akty w lesie”

Karl Schmidt-Rottluff – „Kwitnące drzewa”, „Czerwona jodła”

Emil Nolde –Ostatnia wieczerza”,  Prorok” 

 

Pozdrawiam.