Jak wygląda świat otaczający bohaterów wiersza ?

"NN próbuje sobie przypomnieć słowa modlitwy"

Ojcze nasz, któryś jest niemy,
który nie odpowiesz na żadne wołanie,
a tylko rykiem syren co rano dajesz znać,
że świat ciągle jeszcze istnieje,
przemów:
ta dziewczyna jadąca tramwajem do pracy
w tandetnym płaszczu z trzema pierścionkami na palcach,
z resztą snu w zapuchniętych oczach,
musi usłyszeć Twój głos,
musi usłyszeć Twój głos, by się zbudzić
w ten jeszcze jeden świt.

Ojcze nasz, ktory nic nie wiesz,
ktory nie patrzysz nawet na tę ziemię,
a tylko codzienną gazetą obwieszczasz, że świat, że nasz świat,
trwa uporządkowany: spójrz,
ten mężczyzna siedzący za stołem, schylony
nad kotletem mielonym, setką wódki, płachtą
popołudniówki tłustą od sosu i druku,
musi wiedzieć, że ty także wiesz,
musi wiedzieć, że wiesz, aby przeżyć
ten jeszcze jeden dzień.

Ojcze nasz, którego nie ma,
Którego imienia nikt nawet nie wzywa
prócz dydaktycznych broszur piszących Cię z małej litery,
bo świat radzi sobie bez Ciebie,
bądź:
ten człowiek, który kładzie się spać i przelicza
wszystkie te dzisiejsze
kłamstwa, lęki, zdrady,
wszystkie hańby konieczne i usprawiedliwione
musi wierzyć, żeś jednak jest,
musi wierzyć, żeś jest, aby przespać
tę jeszcze jedną noc.

Daje najlepsze ;d

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-05T14:46:15+01:00
Szary , smutny opuszczony świat . Tak jawi się on w oczach czytelnika wiersza .
Spryskany beznadzieją , pozbawioną większego sensu egzystencją . Świat wyuczonych gestów , schematyczny i nieciekawy . Świat opuszczony przez Boga .
Czy jednak na pewno ? Narrator nawiązuje kontakt z Bogiem . Mówi do niego :
" przemów , spójrz ,bądź " .
Oznacza to ,że bohaterowie wiersza trwają w swoim świecie ,izolując się od Boga , nie myśląc o Nim . Niedobudzona pasażerka trwamwaju słyszy jedynie wycie syren . Jej napuchnięte oczy nie widzą wyższych wartości . Oscyluje w wąskim przedziale własnych potrzeb i obowiązków . Mężczyzna siedzący za stołem nie dostrzega Boga , bo nie można Go zobaczyć przez pryzmat schabowego , kieliszka i codziennej prasówki . To te czynniki są dla niego wyrocznią .
Świat bohaterów wiersza pozbawiony jest głębszego sensu . Jest sformalizowany , nieciekawy . Sprowadza się do rutynowego wykonywania tych samych czynności , do przyjmowania prawd zaczerpniętych z prasy . Ludzie bilansują swoje przewinienia , niepowodzenia , krętactwa . Wydaje im się ,że wyrządzone zło przysłoni zasłona nocy . Nie słyszą , nie widzą Boga . Wydaje im się ,że jest On jeszcze jednym bohaterem codziennej prasy.
Świat bohaterów wiersza to świat zabugionej lub porzuconej modlitwy , która okazuje się być niezbędną dla istnienia i konstruowania losów ludzkich mających głębszy sens i wymiar .
60 1 60