Odpowiedzi

2010-01-07T16:15:37+01:00
Zdecydowana wiekszosc wyznawcow na poczatku chrzescijanstwa to byla biedota, ludzie, ktorzy materialnie nie posiadali nic, badz bardzo niewiele.

Chrzescijanstwo nakazywalo 'rozdanie majatku ubogim', co tak naprawde oznaczalo, ze nie to co masz jest wazne, ale wazne jest to jak nasladujesz Mistrza. Dodatkowo wskazywalo to na fakt, ze ubodzy materialnie sa mile widziani we wspolnocie.

Chrzescijanstwo glosilo rownosc wszystkich ludzi wobec Boga, co biednym dawalo mozliwosc nieco iluzorycznego zblizenia sie do zamoznych, chorym dawalo mozliwosc zblizenia sie do zdrowych, nie dyskryminowalo nikogo, co wiecej - opisujac liczne cuda, a tym uzdrowienia ciala i ducha, dawalo chorym nadzieje na uleczenie poprzez wiare.

Ci, ktorym nie powiodlo sie w rym zyciu - niewolnicy, biedota, chorzy, mieli wizje lepszego zycia w Krolestwie Ojca, pomagalo im to zniesc niedole na tym swiecie i sprawialo, ze niestrszna im sie stawala smierc - zamiast konca zycia, byla przejsciem do nowego, lepszego zycia (o ile spelnialo sie pewne warunki, co w przypadku biedakow i uciemiezonych bylo niemal automatyczne).

sw. Pawel Apostol- znana jest jego dzialalnosc duszpasterska na terenie Azji Mniejszej glownie, ale nie tylko. Swiadectwem jego dzialalnosci (spotkania z chrzescijanami, tworzenie i umacnianie wspolnoty chrzescijan w wielu miastach) sa listy apostolskie - jest autorem najwiekszej liczby listow apstolskich umieszczonych w Biblii. W listach tych mozna znalezc wiele odniesien wiary do zycia codziennego oraz wyjasnienie wielu watpliwosci zwiazanych z nowa wiara, najczesciej dotyczacych zycia codziennego (sa tam odniesienia nawet do diety wegetarianskiej czy fryzur meskich!).
3 4 3