Odpowiedzi

2009-09-23T23:39:02+02:00
W początkach XX wieku Europą wstrząsnęła I wojna światowa. Skłócone ze sobą państwa zaborcze w wyniku zawartych sojuszy znalazły sie po przeciwnych stronach frontu ( Rosja, zwiąłzała się z Francją i Anglią przeciwko Rzeszy Niemieckiej, Włochom i Austro - Węgrom).
Wśród Polaków wyodrębniły się trzy orientacje dotyczące problemu, do kogo należy sie przyłączyć w celu odzyskania niepodległości. Pierwsza - prorosyjska - dążyła do nawiązania współpracy z Rosją. Reprezentował ją obóz Narodowej Demokracji z Romanem Dmowskim na czele. Przedstawicielem drugiej - proaustryjackiej - był Józej Piłsudski, który uważał Rosję za najwiekszego wroga Polski. Trzecia - rewolucyjna - przyszłą wojne zamienic chciała, przy udziale robotników rosyjskich w ogólnopolska rewolucję.
Próbowano realizować wszystkie koncepcje. Roman Dmowski wyjechał do Rosji, a Narodowa Demokracja zainicjowała tworzenie Legionu Puławskiego, który miał walczyc u boku Rosji. W Galicji działał J. Piłsudski, tworząc organizacjie o charakterze wojskowym. W 1908r. powstał Związek Walki Czynnej, który dał kadrę dowódczą Legionom Piłsudskiego. Z kolei w ramach Związku Strzeleckiego szkolono głównie młodzież. Posunięcia Piłsudskiego budziły jednak niechęć Wielkopolan, ponieważ Austro-Węgry były sojusznikiem znienawidzonych Niemiec. W momencie wybuchu wojny (28 lipca 1914r) zaborcy wykazali wobec poczynań Polaków całkowita obojętność, ograniczając się tylko do wydania odezw propagandowych i nic w zamian nie obiecując. Pomimo to, w Krakowie powstała Naczelny Komitet Narodowy, którego celem było koordynowanie przygotwań wojskowych i tworzenie przyszłych sił zbrojnych Polski na bazie Legionów Piłsudskiego, mających walczyc u boku Austrii.
Spojrzenie zaborców na sprawe polską zaczęło zmieniac się w miarę rozwoju sytuacji na frontach. 5 llistopada 1916r. generalni gubernatorzy Niemiec i Austro-Wegier ogłosili w imieniu swoich cesarzy akt dotyczący powołania państwa polskiego z ziem zaboru rosyjskiego, w którym władzę sprawowac miała Tymczasowa Rada Stanu. Po ogłoszeniu aktu car Rosji wydał 25 grudnia 1916r. dokument, równiez dotyczący Polski.
Wydarzenia te odbiły się szerokim echem w innych krajach - 22 I 1917r. w wygłoszonym orędziu noworocznym, prezydent Stanów Zjednoczonych - Thomas Woodrow Wilson stwierdził, że istnieje konieczność powstania Polski zjednoczonej i niepodległej. W roku 1917 sprawa polska nabrała znaczenia miedzynarodowego. Rząd Tymczasowy Rosji stwierdził w swojej wypowiedzi, że państwo polskie powinno być zwiazane sojuszem militarnym z Rosja. Rozpoczęto tworzenie samodzielnej armii polskiej. 4 czerwca 1917r. prezydent Francji zezwolił naszym władzom emigracyjnym na organizowanie wojskia w swoim kraju. Z czasem na jegom czele stanął Józef Haller.
Od 15 lipca 1917r. we Francji działał Komitet Narodowy Polski z Romanem Dmowskim Na czele. Komitet ten pozostał reprezentantem naszego narodu az do schyłku wojny, która zakończyła się 11 listopada 1918r. Później natomiast uczestniczył on w przygotowaniu i podpisaniu traktatu wersalskiego. Zwycięskie państwa sprzymierzone stworzyły wówczas nowy układ w Europie, z odrodzonym państwem polskim na mapie.