Odpowiedzi

2010-01-11T17:47:14+01:00
Rozwijające się chrześcijaństwo budziło niepokój cesarzy i ich urzędników oraz społeczeństwa. Rozpoczął się okres przesladowań chrzescijan. Poczatkowo przesladowania nie były inspirowane przez władzę, inicjatywa wypływała niechrześcijańskich sąsiadów, którzy oskarżali chrzescijan o uprawianie szkodliwego zabobonu. Szczególnie niepokoiła odmowa uczestnictwa w kulcie państwowym, gdyż lękano sie gniewu bogów. Niepokoje wywołane kryzysem państwa nasiliły przesladowania. Pomimo zagrożenie liczba członków kościoła stale wzrastała. Pod koniec III wieku cesarz Dioklecjan podjął się odbudowy państwa. Jedną z zasad reformy miało byc wzmocnienie tradycyjnej religii rzymskiej. Chrześcijan, którzy odmawiali udziału w ofiarach publicznych, a zwłaszcza oddawaniu boskiej czci cesarzowi, oskarżano o zbrodnie obrazy majestatu cesarza. W 303 roku wydano pierwszy edykt, który nakazywał zniszczenie wszelkich świętych ksiąg chrześcijańskich oraz zakazywał wszelkich zebran kultowych. Dalsze rozporzadzenie zaostrzały przesladowania, skazując na śmierc wszystkich, którzy nie złożą ofiary przed urzednikiem. Ci chrześcijanie, którzy odmówili, ponieśli smierc. Później kościoły chrześcijanskie czciły zgładzonych wspólwyznawców jako świętych męczenników.
1 5 1