Odpowiedzi

2010-01-11T22:31:37+01:00
Zacznijmy od tego, że jest błąd w formie pytania ;) bo chrześcijaństwo nie istniało przed I w.n.e, tylko po, więc jeśli chodzi o chrześcijan do czasu edyktu mediolańskiego w 313 r. n.e(IVw.n.e) to ja mogę napisać ;)
Jak było z chrześcijanami na samym początku napisane jest w Biblii w Dziejach Apostolskich w pierwszych, i nie tylko, rozdziałach. Jak odnosili się do nich uczeni w Piśmie, saduceusze, faryzeusze, arcykapłan i wyżsi kapłani. Chrześcijanie za swą odwagę i nowe, radykalne i lepsze, od poprzednich poglądy zdobywali sympatię ludu i wielu zwolenników. W większości lud nie przyjmował oficjalnie nowej nauki, a tylko był sympatykiem, z powodu obawy przed zwierzchnikami synagog. Już na samym początku nauczania apostołowie byli wtrącani do więzień, szykanowani, a nawet jak Szczepan, zabijani. W kolejnych wiekach(do IV n.e) sytuacja ich się nie polepszyła ani trochę, wręcz pogarszała się. Cesarze rzymscy w obawie przed ekspansją nowej religii, chcieli ostudzić zapał zwolenników chrześcijaństwa. Z tego też powodu jak np. cesarz Neron(postać znana z okrucieństwa i terroru wobec chrześcijan) obwiniał uczniów Jezusa o wiele nieprawdziwych rzeczy. Neron sam kazał podpalić Rzym, po to aby wina spadła na chrześcijan. Przez to wydarzenie spadła popularność chrześcijaństwa, jednak nadal miał on wielu zwolenników. Gdy prześladowania wzrastały liczba chętnych zwiększała się. Właśnie ten sam cesarz wpadł na "genialny" pomysł zniszczenia chrześcijan-kazał ich łapać i wysyłać na areny z dzikimi zwierzętami jako gladiatorów bez mieczy, ani narzędzi do obrony. Umierali oni w katuszach przy okrzykach wiwatującego pospólstwa.
Na szczęście w 313 r.n.e cesarz Konstantyn Wielki ogłosił edykt mediolański i chrześcijanie mogli odbywać dalszą ekspansję bez obaw o własne życie.