Odpowiedzi

2009-04-05T18:08:14+02:00
1.Od zakończenia I wojny światowej trwa z mniejszym lub większym natężeniem konflikt na terenie Palestyny.Obszar ten w czasach starożytnych zasiedliły plemiona izraelskie , znane ci z Biblii. Stworzyło ono silne państwo ,które przechodziło różne koleje losu. Przyczyny wrogości Arabów wobec Żydów sięgają swymi korzeniami dalekiej przeszłości.
Od podboju starożytnego Izraela przez Asyryjczyków w 772 roku p.n.e. , aż do powstania współczesnego państwa Izrael ,ziemia ta przechodziła z rąk jednego imperium do drugiego. Powstania Żydów przeciwko Rzymianom w 66 roku p.n.e. , w latach 70-73 oraz 132- 135 doprowadziły do wyniszczenia ziemi oraz do rozproszenia Żydów , którzy utworzyli tzw. diasporę. W ten sposób pozbawiono ich ojczyzny na 1800 lat. Żydzi rozjechali się na cały świat . (Obecnie szacuje się ze jest ich 13 mln, z czego w Izraelu 4,3 mln a w USA 5,8 mln.)
W VIII wieku n.e. tereny Palestyny opanowali Arabowie . Większość miejscowej ludności zarabizowała się i z islamizowała , tworząc naród palestyński.Pod koniec XIX wieku w Europie narastały tendencje nacjonalistyczne i antysemickie . Prześladowania ludności żydowskiej w Rosji, w Niemczech, Austro-Węgrzech i we Francji skłoniły europejskich Żydów do opracowania koncepcji odbudowy własnego państwa. W 1897 roku z inicjatywy wiedeńskiego publicysty Theodora Herzla założono w Bazyleii ( Szwajcaria ) Światowa Organizację Żydowską i zapoczątkowano syjonizm - ruch polityczny nawołujący do odrodzenia narodowego i utworzenia państwa żydowskiego w Palestynie w celu przetrwania Żydów jako narodu. W diasporze pojawiła się myśl ponownego stworzenia państwa w Palestynie.
Jeszcze na początku XX wieku teren Palestyny wchodził w skład Imperium Osmańskiego. Podczas I wojny światowej na Bliskim Wschodzie dominowały już mocarstwa europejskie . Dawnymi terytoriami podzieliły się Francja i Wielka Brytania , tworząc zgodnie z decyzjami Ligi Narodów tzw. terytoria mandatowe.
Syria i Liban były administrowane przez Francję, natomiast Palestyna i Irak przez Brytyjczyków. W 1917 roku brytyjski minister spraw zagranicznych Arthur Balfour obiecał poparcie swego kraju dla idei żydowskiej ojczyzny w Palestynie, ale zgodził się również popierać powstanie niepodległych krajów arabskich ( tzw. deklaracja Balfoura )
2.Wzajemna wrogość pomiędzy kosowskimi Albańczykami i Serbami narastała od stuleci, by pod koniec wieku XX osiągnąć stan zenitu i doprowadzić do otwartego zbrojnego konfliktu pomiędzy obydwoma narodami. Właśnie wówczas wytworzyły się określone polityczne warunki, w których możliwa była tak wielka eskalacja negatywnych emocji. Rozpoczynając rozważania na temat kwestii kosowskiej absolutnie niezbędnym jest nakreślenie zarysu historycznych oraz kulturowych uwarunkowań konfliktu serbsko-albańskiego. Mamy tu bowiem do czynienia z bardzo specyficzną sytuacją.Podejmując refleksję nad historycznym zarysem konfliktu kosowskiego, jako założenie wstępne należy uświadomić sobie specyfikę opisywanego regionu. Specyfikę, która nie pozwala na historię spojrzeć inaczej jak tylko przez pryzmat wszechobecnych i wszechogarniających mitów narodowych. W obliczu rozpadu starej Jugosławii, doszło do wytworzenia się specyficznych warunków politycznych w których niczym grzyby po deszczu w ogromnej ilości pojawiły się utwory literackie i muzyczne, filmy a nawet publikacje naukowe, które poddały historię i tradycję narodów byłej SFRJ niebywałej mitologizacji. Pod tym względem Bałkany nie mają sobie równych w świecie, zaś samo Kosowo nie ma sobie równych na Bałkanach. Proces świadomej, nacjonalistycznej mitologizacji historii, a co za tym idzie, także kultury, dotyczy zarówno Serbów jak i Kosowian.
3.Kaszmir został przyznany w 1948 Indiom, jednak Pakistan rościł sobie do niego prawo (bo mieszkali tam muzułmanie, sympatyzujący z Pakistanem, 80%). Pierwsza wojna była w 1948, kolejna w 1965, a kolejna pod hasłem o niepodległość dla Bangladeszu. Wielkie mocarstwa odnowiły pomocy obu państwom. Jednak do Pakistanu przyjechali ochotnicy z Indonezji, a Iran i Turcja dostarczały broni Pakistanowi. Chiny wzbogaciły się na konflikcie sprzedając obu stronom broń. Konflikt trwa już 56 lat i nie chce się zakończyć. Oba państwa znowu rozmawiają.
3 2 3