Referat na min. 3 strony papieru kancelaryjnego A4 :)
Czas przez 2 tygodnie. W razie zamknięcia zadania pisać na PW to wznowie :)
Nie przyjmuję kopii z internetu.

Temat: Rozwój i znaczenie cesarstwa Bizantyjskiego.

Kopie internetowe zgłaszam jako SPAM! :)

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-15T15:29:08+01:00
Cesarstwo wschodniorzymskie zdołało obronic się przed najazdami barbarzyńców. Zwiemy je cesarstwem buzjatyńskim, w skrócie Bizancjum. To drugie okreslenie pochodzi od pochodzi od nazwy, którą nosiła dawniej stolica wschodniej części cesarstwa, Konstantynopol. Cesarstwo bizantyjskie nawiązywało do tradycji państwa rzymskiego. Jego mieszkańcy nazywali siebie Rzymianami, a stolicę swojego państwa- Nowym Rzymem. Tak jak w dawnym imperium rzymskim, językiem urzędowym w Bizancjum przez długi czas pozostawała łacina. Większośc jego mieszkańców mówiła jednak po grecku. Stopiowo więc greka wyparła w Bizancjum język łaciński z oficjalnego użycia. Cesarstwo bizantyńskie istniało ponad tysiąc lat. W 1453 r. upadło podbite przez Turków.
Stolicą i centrum politycznym cesarstwa było położone na półwyspie miasto Konstantynopol. Jego rozwojowi i znaczeniu sprzyjało dogodne usytuowanie miedzy dwoma kontynentami - Europą i Azją - oraz przy szlaku morskim łączącym Morze Czarne z Morzem Śródziemnym. Dzięki temu miasto czerpało znaczne zyski z handlu. Przbywali doń drogą lądową i morską kupcy z całego świata. port w Konstantynopolu- oraz inne porty bizantyńskie - pośredniczył w obrocie towarami ( m. in. pieprzem, przyprawami korzennymi, jedwabiem i tkaninami ) przywożonymi ze wschodu do Europy Zachodniej.
Miasto otoczone było potężnymi murami obronnymi, trudnymi do zdobycia. Tu najczęściej mieszkał cesarz ze swym dworem. reprezentacyjny charakter stolicy podkreślały imponujące budowle. Najwspaniasze z nich wznosiły się nad morzem. W Konstantynopolu znajdował sie pałac cesarski, który składał sie z licznych sal., ogrodów, kościołów i koszar gwardii cesarskiej. Oprócz tego w mieście wybudowano wiele innych wspanialych pałaców, kosciołow, kaplic, klasztorów, przytułków dla ludzi chorych i starych, a także budynek senatu i łaźnie publiczne. Życie ludności miasta, zarówno biednej, jak i bogatej, skupiało się na forum oraz na hipodromie, gdzie odbywałuy się wyscigi zaprzęgów konnych, które stały się popularna rozrywka mieszkańców. Główną bramą Konstantynopola była Złota Brama. Przez nią wjeżdżali cesarze w czasie wielkich uroczystości, podążając ku forum.
Cesarze bizantyńscy mieli dużą władze w państwie i wpływ na wszystkie dziedziny życia społecznego. Ustanawiali prawo, decydowali o obsadzie najwyższych godności w Kościele w Bizancjum, rozstrzygali spory religijne. Na dworze cesarskim, słynącym z przepychu, obowiązywal rozbudowany ceremoniał. Cesarza wspierała w rządzeniu liczna rzesza urzędników, spośrod których największe znaczenie mieli ci, którzy przebywali na jego dworze.
Jednym z najsłynniejszych władców bizantyńskich był Justynian I Wielki, panujący w latach 527 - 565. Cesarz ten dążył do odzyskania terytoriów, które znajdowały sie w granicach dawnego państwa rzymskiego. dlategoteż jego wojska podbiły państwo wandalów w Afryce i państwo Ostronogów w Italii, opanowały także częśc państwa Wizygotów w Hiszpanii. Bizancjum nie zdołało jednak na trwale utrzymac tych zdobyczy.
aby uświetnic swoje panowanie, Justynian rozkazał wznieśc w Konstantynopolu wiele budowli. Powstał wówczas wspaniały kościól pod wezwaniem Mądrości Bożej (Hagia Sophia). zbudowano go na planie krzyża greckeigo (tzn. równoramiennego) i przykryto kopułą. Wystrój wnętrza odznaczał sie przepychem. Sklepienie pokryto złotem, ściany zostały ozdobione mozaikami, czyli obrazami z kolorowych kamieni i szkieł oraz malowidlami zwanymi freskami. Wnętrz mieło przypominac człowiekowi raj. Potężna kopuła oparta na czterech łukach symbolizowała niebo.
Za panowania Justyniana Wielkiego uporządkowano prawo rzymskie. Powołani przez niego prawnicy zebrali rzymskie przepisy prawne i usunęli istniejące w tych tekstach sprzeczności. W ten sposób powstał jednolity urzędowy zbiór prawa rzymskiego, zwany Kodeksem justyniana (łacińskie 'Codex Iustyniani), który stanowił wzór dla średniowiecznych zbiorów praw.
Ważną rolę w Bizancjum odgrywał kościół. Duża częśc obszaru Bizancjum podlegała zwierzchnictwu patriarchy konstantynopolitańskiego, który rezyndował w pałacu koło świątyni Hagia Sophia. Znaczny wpływ na sprawy Kościoła w państwie bizantyńskim mieli mnisi. Istniało tam wiele klasztorów, będących ośrodkami zycia religijnego i kulturalnego.
Bizantyńczycy byli bardzo zaangazowani w sprawy religii. W kościołach odprawiano wspaniałe ceremonie religijne, które były wyrazem głębokiej wiary w Boga. Jeden z przebywających w Bizancjum posłów, który wraz z towarzyszami oglądał tam w X wieku nabożeństwo, tak opowiedział o swich wrażeniach: " I przyszliśmy do Greków [czyli Bizantynczyków], i powiedli nas tam, gdzie służą swemu Bogu. I nie wiedzieliśmy, czy jesteśmy juz w niebie, czy jeszcze na ziemi. Nie ma bowiem na ziemi takiego widowiska i takiego piękna, i nie jesteśmy w stanie wypowiedziec tego."
W życiu religijnym Bizantyńczyków wielkie znaczenie mial kult ikon ( greckie "eikon" - obraz), malowanych na drewnie lub wykonywanych na innych materiałach obrazów przedstawiających Chrystusa, matke Bożą i świętych. w VIII i IX wieku w Bizancjum trwał gorący spór na temat tego, czy ikonom mozna oddawac cześc religijną. Ostatecznie Kościół uroczyście potwierdził, że kult oddawany ikonie nie dotyczy jej samej, lecz odnosi się do osoby na niej wyobrażonej i ikony winny odbierac należna im cześc.
Bizancjum wywierało ogromny wpływ na kulture Europy. Tworzyli tu wybitni uczeni, pisarze, archtekci, malarze, złotnicy. W Bizancjum powstawały dzieła literackie, pisane głównie w języku greckim: prace filozoficzne, matematyczne, przyrodnicze i astronomiczne. Rozwijała sie poezja zarówno religijna, jak i o tematyce swieckiej. spisywano wiele żywotów świętych oraz tekstów teologicznych. Wysoki poziom osiągnęło kronikarstwo bizantyńskie. Jednym z najwybitniejszych kronikarzy był Propokiusz z Cezarei, który opisał panowanie Justyniana wielkiego. Szczególne znaczenie w sztuce bizantyńskiej miało malarstwo ikonowe. Rozwijało się tez malarstwo książkowe. Wnętrza budowli dekorowano freskami i mozaikami o duzej wartości artystycznej.
Osiągnięcia cesarstwa bizantyńskiego wzbudzały podziw wśród sąsiadujących z nimi ludów, które starały sie naśladowac Bizantyńczyków w różnych dziedzinach życia. Władcy tych ludów budowali i ozdabiali swoje siedziby na wzór bizantyński, sprowadzali kosztowne jedwabie i klejnoty. Niektóre ludy przyjęły tez chrzest za pośrednictwem bizancjum.
4 3 4