Zinterpretuj wiersz Juliusza Słowackiego - Ułamki

NIE Z NETA!!!



Na ustach moich węgiel położył czerwony,
Obrócił na północ twarzą
I kazał prorokować hymn wrący, szalony.
*
Narody ziemskie! kiedy was porażą,
Kiedy stracicie nadzieje,
Słuchajcie wieszczów - byście wiedzieli, co każą.

A naprzód temu, co krew waszą leje
Przez usta, piersi i skórę, i oczy,
I znużony jest zemstą, i nie mdleje,

Trzy przekleństwa posyłam i duch proroczy,
Co ma jak szatan, szpony ogniste i skrzydła,
I robaczliwy ząb, co trupy toczy.

Miałem lutnię, co siedem strun miała i widła.
Na nich był patyk złoty, gdzie łabędziowi
Duszy mojej spoczynek był - lecz mi obrzydła;

Bowiem nie mogła wydrzeć nic grobowi,
Nawet pamiątek tych, co nieśmiertelne
Powinny być - a są podobne snowi.

A więc zerwałem naprzód dwie weselne
Struny na lutni tej i nigdy więcéj
Już nie obudzę ich - bo są bezczelne.

Zerwałem drugie dwie, co sto tysięcy
Wyrazów słodkich, miłych, miłosnych umiały
I uśpić smutne serce umiały najpręcéj.

Zerwałem trzecie dwie, jak echo skały
Powtarzające wszystko, co słyszą dokoła,
Albowiem wszystko płacz, co usłyszały.

Została jedna ta, co teraz woła:
O! wy, co w prochu myśli mażecie i serca,
Z tych serc otrzyjcie rdzę - podnieście czoła!

1

Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2009-09-29T20:42:10+02:00