Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-15T20:00:10+01:00
Ciało większości stawonogów jest podzielone na trzy części: głowę, zbudowaną zawsze z sześciu segmentów oraz tułów i odwłok, składające się z dość zmiennej liczby segmentów.
Wszystkie stawonogi mają ciało pokryte twardym chitynowym oskórkiem (kutikulą). Wytwarzany przez te zwierzęta pancerzyk, zabezpiecza ciało przed zbytnią utratą wilgotności (szczególnie te stawonogi, których tryb życia jest mieszany, wodno-lądowy np. rak). Chroni również przed napastnikami (szczególnie małe skorupiaki i owady, stanowiące pokarm dla przedstawicieli innych gromad). Pancerzyk stanowi rusztowanie dla leżących pod nim miękkich tkanek. Jednym słowem chroni przed szkodliwymi wpływami środowiska – urazami mechanicznymi i wysychaniem.
W nabłonku stawonogów znajdują się komórki barwnikowe, które nadają im odpowiednią barwę. Nieliczne gatunki przystosowując się do środowiska, w którym żyją, potrafią się skutecznie „zakamuflować” dzięki barwie, jaką posiadają. Zwiększają tym sposobem swoje szanse na przeżycie.

Bardzo ważnym przystosowaniem się do środowiska jest wytworzenie się (pierwszy raz!) mięśni poprzecznie prążkowanych, które mimo twardego pancerza, umożliwiają precyzyjne poruszanie poszczególnymi częściami ciała. Dzięki temu stawonogi z łatwością przemieszczają się w każdych warunkach i środowisku.


Skorupiaki osiadłe zamieszkują wiele mórz, również nasz Bałtyk. Należą do nich pąkle, otoczone domkiem (pancerzem) z białych, zwapniałych płytek w kształcie przypominających kwiat tulipana. Wewnątrz pancerza znajduje się skorupiak przymocowany grzbietem do podłoża. Jego budowa jest silnie zmodyfikowana pod wpływem osiadłego trybu życia. Przez otwór w pancerzu wystawia odnóża w postaci dwugałęzistych „wąsów” i napędza nimi pokarm do otworu gębowego. Podrażniona pąkla chowa się całkowicie i zwiera płytki pancerza.
Wśród skorupiaków nie brak przykładów zewnętrznych i wewnętrznych pasożytów zwierząt wodnych. Ciekawym przypadkiem symbiozy jest współżycie pustelników z ukwiałami.