Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-15T22:19:06+01:00
Tragedia antyczna.
BUDOWA.
- podział na części właściwe: prolog, parodos, epeisodia, stasima, exodos.
- 3 klasyczne jedności: miejsca, akcji i czasu.

wiodące motywy.
- władza - istotnym motywem działań ludzkich; losy władców są tragiczne, jeśli jej nadużywają, np. Kreon.
- ludzie, ich pragnienia, dążenia i dramaty są w polu zainteresowań Sofoklesa i innych tragików, są jednak zdominowane przez los (fatum).

Różnice rozwiązań dramaturgicznych.

- ważna dla rozwoju akcji rola chóru,(komentuje zdarzenia, ocenia, doradza).
-mała liczba aktorów w epeisodiach.
- konflikt tragiczny - 2 wykluczające się racje.
- katharsis - antyczna funkcja tragedii, traktowanie jako swoiste mistrium( wyzwalanie widzów pod wpływem treści, sztuki z przykrych doznań).
- język - dostojny, patetyczny, wszak bohaterami są głównie królowie, niekiedy tylko uczuciowo ekspresyjny (siła przeżyć).
-przestrzeganie w tragedii zasady decorum- stosowności stylu wobec tematu tragedia wymagała stylu wzniosłego, dostojnego.


dRAMAT SZEKSPIROWSKI.
Budowa.
- podział na akty i sceny - podstawą konstrukcji akcji nowożytnego dramatu, swoboda i umowność inscenizacyjna.
- zerwanie z 3 jednościami, swoboda twórcza nie dopuszcza takich ograniczeń.

WIODĄCE MOTYWY.
-władza - również ważny motyw w dramaturgii szekspira, jest siłą wypaczającą psychikę człowieka_makbet - żądza władzy i ambicja przesłaniająca prawość.
- ludzie - szekspir jest twórcą psychologicznego portretu. Ukazuje ludzkie żadze, ałabości, pychę, ambicje. Ludzi jednak uwolnił szekspir od tragedii losu, mają oni możliwość decydowania o sobie.

RÓZNICE ROZWIĄZAŃ DRAMATURGICZNYCH.
- brak chóru, siłą napędową akcji jest dziłanie bohaterów, często chór zastępuje monolog aktora.
- wprowadzenie scen zbiorowych, dających większe możliwości prezentacji myśli aktora.
- szekspir tworzy dramaty namiętności, dramaty psychologiczne,nie istotne są konflikty tragiczne, a tragedie człowieka.
- swoisty nastrój kształtuje przyroda jako tło wydarzeń, wprowadza niesamowitość, udziwnia akcję (zjawiska atmosferyczne).
- język zindywidualizowany, pełen retorycznych ozdób, a;e także ożywiony bogactwem mowy potocznej i trafnymi aforyzmami (,, Być, albo nie być? o to jest pytanie) hamlet.
- odejście w dramacie od zasady decorum: obok elementów podniosłych, farsowych, także komizm.
-U szekspira bohaterowie giną na oczach, wywodzą się z różnych warstw społecznych.
22 4 22