Odpowiedzi

  • Użytkownik Zadane
2010-01-18T21:08:45+01:00
W polskim prawie małżeństwo definiuje się jako trwały, egalitarny związek mężczyzny i kobiety powstały z ich woli w sposób sformalizowany określony jako swoista dwustronna czynność prawna zbliżona do kategorii umów.



lub


Według prawodawstwa w Polsce, zawarcie małżeństwa następuje przez złożenie przez dwie osoby przeciwnej płci i stanu wolnego, zgodnego oświadczenia (Przysięga Małżeńska) o wstąpieniu w związek małżeński, jeżeli czyniąc to znajdują się jednocześnie w obecności kierownika urzędu stanu cywilnego — ewentualnie w obecności duchownego, kiedy zawierają związek małżeński podlegający prawu wewnętrznemu wybranego związku wyznaniowego, oświadczą wolę jednoczesnego zawarcia małżeństwa cywilnego, a kierownik urzędu stanu cywilnego sporządzi następnie akt małżeństwa. Granica wieku, od którego zawarcie związku małżeńskiego jest możliwe to zasadniczo 18 lat dla obojga małżonków, jednakże z ważnych powodów (np. ciąża) sąd opiekuńczy może zezwolić kobiecie, która ukończyła 16 lat na zawarcie małżeństwa, jeżeli z okoliczności wynika, że będzie to zgodne z dobrem założonej rodziny.


lub


W dzisiejszych czasach małżeństwo wydaje się tracić na swoim znaczeniu. Wiele osób nie przywiązuje wagi do tego, iż przysięgali kiedyś, że będą razem aż do śmierci. Statystyki z roku na rok podają coraz wyższy wskaźnik rozwodów. Wiele osób z tego powodu boi się zdecydować się na małżeństwo. Może wielu sądzi, że nie da się wytrzymać z jedną osobą przez całe życie, że po ludzku jest to niemożliwe…

Po ludzku może i nie, ale jest dobra wiadomość. Kościół uczy nas bowiem, że Chrystus podniósł ów związek mężczyzny i kobiety – między osobami ochrzczonymi oczywiście – do godności sakramentu. Oznacza to, że Chrystus udziela szczególnego błogosławieństwa mężczyźnie i kobiecie, którzy decydują sie żyć razem jako małżonkowie, otrzymują oni szczególną łąskę sakramnetalną, która ma ich wspomagać na małżeńskiej drodze.

A zatem chrześcijańscy małżonkowie nie są sami. O. Ksawery Knotz pisze we wprowadzeniu do jednej ze swoich książek: „Małżeństwo jest sakramentem, to znaczy, że konkretna wspólnota życia i miłości, stworzona przez mężczyznę i kobietę – zakładająca ucziwość i wierność, gotowość do urodzenia i wychowania dziecka, realizująca się w perspektywie wspólnego życia aż do śmierci – jest szczególnie naznaczona Bożą obecnością”. Jeśli małżonkowie będą trwać przy Bogu i będą zwracać się do Niego po pomoc, wytrwają razem we wspólnocie małżeńskiej.

W tej perspektywie i z takim spojrzeniem małżeństwo wydaje się piękną drogą, mimo iż nie będzie pozbawione trudności, gdyż życie człowieka nigdy nie jest idealne. Jeśli chcemy się rozwijać, zawsze będą jakieś przeszkody do pokonania. Istotny jest więc także trud podejmowany przez małżonków, ich troska o jakość małżeństwa, chęć zrozumienia i poznawania siebie nawzajem. Bóg ze swoim błogosławieństwem nic nie może zrobić bez dobrej woli i otwarcia człowieka.

Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, że to sam Bóg jest twórcą małżeństwa (zob. 1603). Niebagatelne znaczenie ma to, że Pismo święte rozpoczyna się od opisu stworzenia mężczyzny i kobiety. Bóg stwarza mężczyznę i stwierdza, że nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, więc stawia u jego boku kobietę, która będzie blisko niego. Zostali więc oni stworzeni dla siebie nawzajem, równi sobie. Pismo święte stwierdza nawet, że nie są już dowje, ale stają się jednym ciałem, stają się jednością, nienaruszalną jednością.

Ważne jest odwołanie się do źródeł biblijnych, by zobaczyć i zrozumieć podstawę małżeństwa. Oto mężczyzna i kobieta zostali stworzeni na obraz i podobieństwo swego Stwórcy, Boga, zostali przez Boga postawieni obok siebie, by byli razem, by nie byli samotni, zostali powołani do wspólnoty, która ma panować nad ziemią i wszelkimi na niej stworzeniami i która ma być płodna, otwarta na nowe życie.

Chrystus podniósł ową wspólnotę mężczyzny i kobiety do godności sakramentu. Ów sakrament łączy małżonków węzłem wieczystym i wyłącznym, zatem – jak stwierdza Katechizm – małżeństwo chrześcijańskie ważnie zawarte i dopełnione nie może być nigdy rozerwane, staje się rzeczywistością nieodwołalną. Decydują o tym sami małżonkowie wypowiadając „tak” przy ołtarzu. Dlatego tak ważne jest, by owo „tak” było dojrzałe, świadome, mądre, gdyż jest to „tak” na całe życie, które może unieważnić tylko śmierć.