Kondycja poezji wspołczesnej. Wykaż aktualność myśli Norwida wyłożonej w wierszu "Na zgon poezji". (250 słów).

Ona umarła!... są-ż smutniejsze zgony?
I jak pogrzebać tę śliczną osobę?
Umarła ona na ciężką chorobę,
Która się zowie: pieniądz i bruliony.
Pamiętasz dobrze oną straszną dobę,
Gdy przed jej łożem stałem zamyślony,
Łzę mając wielką w oku, co szukało,
Czy to, co gaśnie, jest duch albo ciało?

Ona zaś (mówię: Poezja), swe ramię
Blade ku oknu niosąc, znak mi dała,
Bym światło przyćmił, bo uśmiechy kłamie,
Jakby jej w oczy wiosna urągała.
Nie wiem, czy ranę dostrzegłem, czy znamię,
Pod lewej piersi cieniem, gdy zadrżała?...
O, byłem smętny, jak odtąd nie bywam,
Gdy mam już cmentarz i na nim kwiat zrywam.

Umarła ona (Poezja), ta wielka
Niepojednanych dwóch sfer pośrednica,
Ocean chuci i rosy kropelka,
Ta monarchini i ta wyrobnica -
Zarazem wielce wyłączna i wszelka,
Ta błyskawica i ta gołębica...
Gdy ci, co grzebać mają za rzemiosło,
Idą już piaskiem zasypywać wzniosłą!

Odtąd w przestronnym milczenia kościele,
Po brukowaniu się przechodząc płaskiem,
Nie jej ja depcę grób... lecz po tych dziele
Stąpam, co cmentarz wyrównali piaskiem.
Aż się zamyślą myśli niszczyciele,
I grom zawołam, by uderzał z trzaskiem,
Wiedząc, iż ogień dla bez ognia ludzi,
Choćby w krzemieniach spał, w niebie się zbudzi

1

Odpowiedzi

Najlepsza Odpowiedź!
2010-01-19T10:47:06+01:00
Myśli autora wiersza są wciąż aktualne i ukazują prawdę współczesności. Niegdyś poezja wzbudzała podziw wśród ludzi, była na ustach i w sercach wszystkich. Dziś jest sponiewierana, nie doceniona... Ginie wśród zatłoczonych ulic miast, pomiędzy nogami spieszących się wciąż ludzi. Gonimy za pieniędzmi, uciekamy przed czasem. Te wartości współczesnego świata zabijają poezję, zabijają piękno, zaganiają je do grobu. My ludzie pamiętamy o tych zmarłych. Przynosimy na ich groby znicze, kwiaty. Lecz grób poezji jest pusty. Zrównany z ziemią, nikt o nim nie pamięta. Nowe pokolenie wstydzi się zrobić z tym coś. Goni za nowością, chce się popisać przed rówieśnikami. A poezja umiera. Jest tylko w pamięci tych, którzy przed wieloma laty skończyli tak jak ona. Leżą teraz pogrzebani piaskiem. I czas nadszedł też na nią.
14 2 14