Odpowiedzi

2010-01-22T21:17:52+01:00
Pod koniec XVIII w. Francja była królestwem- monarchią stanową. Ludwik XVI sprawował władze absolutna, czyli nieograniczoną. W rządzeniu państwem opierał się na feudałach, czyli właścicielach ziemskich: duchowieństwa i szlachcie. Dwór królewski otaczała arystokracja dworska, żyjąca w Wersalu i Paryżu. Król prowadził wystawne życie, narażając skarb państwa na olbrzymie wydatki, ponoszone zarówno w czasie pokoju, jak i wojen (m.in. z Anglią w czasie walk o niepodległość USA). Większość społeczeństwa, nadmiernie obciążona podatkami, krytycznie patrzyła na rozrzutną gospodarkę finansami państwa. Sposób sprawowania władzy przez króla był jedną z przyczyn niezadowolenia społeczeństwa francuskiego, domagającego się zmian. Był też wzrost znaczenia burżuazji, czyli bogatego i wykształconego mieszczaństwa(posiadaczy manufaktur, banków). Społeczeństwo francuskie było złożone ze trzech stanów- zamkniętych grup społecznych. Burżułazja domagała się zniesienia przyilejów szlachty, żądając równosci (niezależnie od pochodzenia), a także obalenia absolutnych rządów króla. Potwierdzali słuszności swoich żądań znaleźli w pismach pisarzy oświecenia (krytykowali jedynowładztwo i nierówność społeczeństwa).
Bezpośredni powodem, który doprowadził do wybuchu rewolucji we Francji, było zwołanie przez króla do Wersalu Stanów Generalnych (były to parlament składający się z 3 stanów, którzy nie zbierali się od ponad 100 lat) w celu uchwalenia nowych podatków. Przedstawiciele trzeciego stanu ogłosiło sie przedstawicielami całego narodu i utworzyli Zgromadzenie Narodowe, które postanowiło uchwalić konstytucję. Król nie uznawał Zronagzenia Narodowego i postanowił je zlikwidować. Wtedy w obronie posłów stanął lud Paryża i w dniu 14.07.1789r. uzbrojeni paryżanie zdobyli Bastylię (ten fakt uznano za początek rewolucji francuskiej)

Mam nadzieję, że o to Ci chodziło.
Pozdrawiam
3 1 3