Odpowiedzi

2009-10-01T21:13:16+02:00
Postać literacka (porte parole, bohater literacki) – fikcyjna osoba ukazana w świecie przedstawionym dzieła literackiego. Może być tożsama z podmiotem mówiącym dzieła (liryka, narratorzy pamiętników itp.), ale najczęściej jest od niego różna (epika, dramat). Jest uwidoczniana w tekście przez opis - cech wyglądu i charakteru, oraz działań, a także może wyrażać w tekście swoje myśli i odczucia. Natomiast jej sposób zaistnienia w świecie przedstawionym jest uzależniony od motywacji i charakterystyki.

Ale jakiej tej postaci ?

2009-10-01T21:13:30+02:00
No to np.
Filip II August (1165-1223)
Filip II August pochodził z dynastii Kapetyngów, był synem Ludwika VII. Król Francji od 1180 roku. Walczył z Platagenetami - Henrykiem II i jego synami: Ryszardem Lwie Serce, a następnie z Janem bez Ziemi. Zajął ich francuskie posiadłości: Normandię i Bretanię. Pobił pod Bouvines w 1214 roku Jana bez Ziemi sprzymierzonego z cesarzem i Flandrią. Wzmocnił władzę centralną, pomnażając dochody korony i usprawniając administrację. Jeden z przywódców trzeciej krucjaty w latach 1190-92.

Tadeusz Kościuszko (1746-1817)
Tadeusz Koscisuzko urodził się w Mereczowszczyźnie na Wołyniu w rodzinie średnioszlacheckiej. Uczył się u pijarów w Lubieszowie, w latach 1765-69 w Szkole Rycerskiej w Warszawie. Po zakończeniu nauki został wysłany jako stypendysta królewski do Paryża, gdzie uzupełnił wiedzę, m.in. w zakresie inżynierii wojskowej. Do kraju powrócił na krótko w 1774 r. Konflikt z hetmanem Józefem Sosnowskim, którego córkę chciał poślubić, skłonił go do wyjazdu do Ameryki Północnej. Wziął tam udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych; szybko awansował na generała brygady. W 1777 r. odznaczył się przy oblężeniu Saratogi i otrzymał honorowe obywatelstwo Stanów Zjednoczonych. W 1784 r. Kościuszko powrócił do polski i osiadł w swym majątku Siechnowice. Reformy polityczne Sejmu Czteroletniego i aukcja wojska umożliwiły mu wejście do służby polskiej w stopniu generała majora. W czasie kampanii w 1792 r. wyróżnił się w bitwie pod Dubienką nad Bugiem (18 VII), podczas której udało mu się powstrzymać ataki armii rosyjskiej. Otrzymał wówczas od króla order "Virtuti Militari". Kiedy Stanisław August przystąpił do konfederacji targowickiej, Kościuszko wraz ze swoim zwierzchnikiem, księciem Józefem Poniatowskim, planował porwanie króla do obozu armii koronnej i kontynuowanie walk z Rosją. Ostatecznie wraz z księciem Józefem i większością generalicji podał się do dymisji i wyjechał z Polski do Drezna, a potem do Lipska, skąd dowodził pracami powstańczymi. Następnie wziął bezpośredni udział w insurekcji i dostał się pod jej koniec do niewoli rosyjskiej, Został z niej uwolniony w 1796 r. przez cara Pawła I i wyjechał do Stanów Zjednoczonych, następnie do Francji, gdzie włączył się do prac republikańskiego odłamu emigracji polskiej. Przeciwny wiązaniu sprawy polskiej z Napoleonem I, odmówił mu w 1806 r. współpracy, podobnie jak w 1815 r. carowi Aleksandrowi I. Osiadł w Solurze (Szwajcaria), gdzie zmarł. Jego zwłoki spoczywają na Wawelu.