Odpowiedzi

2010-01-25T19:42:01+01:00
BUDOWA WEWNĘTRZNA KORZENIA

skórka :
najbardziej zewnętrzna
komórki ściśle przylegają do siebie
wytwarzają włośniki które pobierają wodę z solami mineralnymi.
Woda wnika do korzenia dzięki osmozie. Proces ten polega na ruchu cząsteczek wody przez błony półprzepuszczlne z roztworu o niższym stężeniu do roztworu o stężeniu wyższym. Woda przepływa tak długo, aż stężenie wyrówna się, czyli liczba cząsteczek wody po obu stronach będzie taka sama.
Na sktek osmozy woda przenika z gleby do włośników, w których stężenie rotworu jest wyższe. Nastęonie przepływ z nich do komórek leżących obok, któe zawieają mniej wody.
kora pierwotna
drewno
*transportuje wodę do wyżej położonych oganów
*naczynia drewna skupione są w centrum korzenia i w przekroju poprzecznym przypominają gwiazdę .
między jej ramionami znajduj się komórki łyka.
a co do 2 polecenia to nie wiem ;)
6 3 6
2010-01-25T19:45:07+01:00
Korzenie oddechowe
Wyrastające pionowo w górę odgałęzienia korzeni podziemnych równoległych do powierzchni gruntu. Mogą osiągać wysokość nawet do półtora metra nad powierzchnię gruntu. Posiadają one dobrze rozwinięty miękisz powietrzny , którego cechą charakterystyczną jest silny rozwój przestworów komórkowych tworzących ciągły system kanałów powietrznych umożliwiających dostarczenie do komórek tlenu i dwutlenku węgla niezbędnego do procesów oddychania i asymilacji. Korzenie oddechowe występują u niektórych roślin klimatu ciepłego rosnących na terenach bagnistych, gdzie jest mało tlenu, ponieważ słabo rozpuszcza się on w wodzie. Spotykane np. u cypryśnika błotnego i namorzynów.
Korzenie podporowe
Stabilizują roślinę rosnącą na grząskim podłożu. Są to korzenie przybyszowe ukośnie wrastające w ziemię, wyrastające z łodygi z różnych wysokości nad ziemią. Występują najczęściej u drzew i krzewów rosnących na terenach podmokłych, zwłaszcza w tropikalnych lasach deszczowych i namorzynach. Ich szczególną formą są korzenie szkarpowe spłaszczone bocznie (w naszej florze takie korzenie wykształca wiąz szypułkowy rosnący na siedliskach łęgowych). Korzenie podporowe wyrastają także w dolnych węzłach wysokich roślin zielnych (np. kukurydzy, niecierpka gruczołowatego).
Korzenie spichrzowe (bulwy korzeniowe)
Pełnią funkcję organów magazynujących substancje pokarmowe. Są grube i mięsiste – charakteryzują się silnie rozrośniętym miękiszem spichrzowym w korzeniu głównym lub w korzeniach przybyszowych. Są często mylone z bulwami pędowymi (zwłaszcza powstającymi na podziemnych rozłogach, jak u ziemniaka i słonecznika bulwiastego) oraz z bulwami hypokotylowymi. W tym drugim wypadku pełniący funkcje spichrzowe hipokotyl często łączy się ze spichrzowym korzeniem (np. u marchwi zasadniczą część organu spichrzowego stanowi korzeń). Właściwe bulwy korzeniowe obecne są np. u dalii, kliwii, jaskrów, ziarnopłonu wiosennego.
Korzenie czepne
Korzenie przybyszowe wyrastające z łodygi pnączy i ułatwiające wspinanie się ku górze. Obecne są np. u bluszczu pospolitego.
Ssawki
Korzenie wykształcane przez rośliny pasożytnicze i półpasożyty. Rośliny te pobierają przez nie od roślin żywicielskich wodę z solami mineralnymi (półpasożyty takie jak np. jemioła), ewentualnie także asymilaty (pasożyty takie jak np. zaraza żółta, kanianka, łuskiewnik).
Korzenie asymilacyjne
Korzenie przybyszowe, które przyjęły funkcję organów asymilacyjnych. Są one taśmowate lub płatowate. Najczęściej spotykane u epifitów (form wykorzystujących inne rośliny jako podłoże), np. u przedstawicieli storczykowatych.
Korzenie kurczliwe
Skracają one swoją długość poprzez zmianę turgoru, co powoduje zagłębianie rośliny w podłożu. Obecne są np. u kokoryczy.
Korzenie powietrzne
Spotykane głównie u epifitów w dżungli tropikalnej. Służą do pobierania pary wodnej z atmosfery. Są pokryte welamenem – tkanką wspomagającą gromadzenie wody. Spotykane u wielu przedstawicieli storczykowatych. Korzenie powietrzne niektórych drzew po zetknięciu się z glebą pełnią funkcje podporowe np. u figowców.
Korzenie hydrofitów
Odgrywają rolę mocującą w przypadku roślin zakorzenionych, z reguły są krótsze i słabiej rozgałęzione, niż u roślin lądowych. Często pozbawione są włośników, a czapeczki korzeniowe są wydłużone i tworząc tzw. kieszenie korzeni
4 3 4
2010-01-25T19:54:52+01:00
Korzenie od dawna są cenionym produktem, wykorzystywanym we wszystkich kuchniach świata. Dzięki nim smak i aromat przygotowywanych potraw jest niepowtarzalny. W starożytności wierzono, że korzeń żeń-szenia zapewnia nieśmiertelność i nazywano go cudem świata. Korzeń jest podziemnym organem rośliny, który jako pierwszy rozwija się podczas kiełkowania nasienia. Jego podstawowe funkcje to:
- umocowanie rośliny w podłożu,
- pobieranie z gleby wody z rozpuszczonymi w niej solami mineralnymi.

JAK ROŚNIE KORZEŃ ?
Korzeń dzieli się na kilka odcinków, tak zwanych stref, różniących się budową i pełnionymi funkcjami. Przyrost korzenia na długość następuje w strefie zwanej STOŻKIEM WZROSTU. Składa się ona z drobnych komórek, które się stale dzielą. Stożek wzrostu jest otoczony warstwą komórek osłaniających, które tworzą CZAPECZKĘ. W trakcie przeciskania się korzenia między cząsteczkami gleby ulegają one uszkodzeniu, więc muszą być stale zastępowane nowymi. Stożek wzrostu stopniowo przechodzi w STREFĘ WYDŁUŻENIA, w której komórki osiągają wielkość typową dla swej dojrzałej postaci. W tych dwóch strefach następuje wzrost korzenia. W kolejnej strefie, zwanej WŁOŚNIKOWĄ komórki zaczynają specjalizować się w pełnieniu określonych funkcji, tworząc tkanki. To tutaj komórki skórki tworzą cienkie wypustki- WŁOŚNIKI, które są odpowiedzialne za pobieranie wody z gleby. Powyżej strefy włośnikowej znajduje się STREFA KORZENI BOCZNYCH. W tym miejscu korzeń tworzy odgałęzienia boczne, odpowiadające za utrzymanie rośliny w podłożu.

BUDOWA WEWNĘTRZNA KORZENIA
W strefie włośnikowej tkanki są już w pełni wykształcone i układają się w charakterystyczne warstwy. Zewnętrzną warstwę korzenia tworzą przylegające do siebie komórki SKÓRKI. Wytwarzają one włośniki, które wrastają między cząsteczki gleby. Ich delikatna budowa sprawia, że często ulegają uszkodzeniu, dlatego w czasie wzrostu korzenia w miejscu starych włośników ciągle powstają nowe. Włośniki przekazują pobraną wodę do komórek KORY PIERWOTNEJ. Stamtąd dociera ona do DREWNA, które transportuje ją do wyżej położonych organów. Naczynia drewna, skupione w centrum korzenia, w przekroju poprzecznym przypominają gwiazdę. Między jej ramionami znajdują się komórki ŁYKA, doprowadzające do korzenia substancje odżywcze.

MODYFIKACJA KORZENI
U niektórych roślin korzenie ulegają modyfikacjom.
Przekształcenia te dotyczą zmian w budowie i umożliwiają pełnienie dodatkowych, często nietypowych funkcji.

Korzenie spichrzowe
Rośliny takie jak burak, marchew czy rzodkiewka, wytwarzają korzenie spichrzowe, które są magazynem substancji odżywczych. Wiosną rośliny wykorzystują te związki do wytwarzania nowych pędów.

Korzeni podporowe i oddechowe
Rośliny występujące na terenach podmokłych wykształcają różne rodzaje korzeni. Niektóre z tych organów mają postać długich stożków, wystających na powierzchnie gleby lub wody.
Są to tak zwane korzenie oddechowe, które zapewniają dostęp powietrza do systemów korzeniowych zalanych wodą. Inne korzenie wyrastają z łodygi nad ziemię i ze wszystkich stron podpierają roślinę Są to korzenie podporowe zabezpieczające przed utratą równowagi w grząskim podłoży

Korzenie powietrzne
W koronach drzew rosną epifit.
Rośliny te za pomocą korzeni powietrznych pochłaniają wodę z otoczenia w postaci pary lub deszczu.

Korzenie czepne
Cześć roślin wytwarza korzenie czepne, którymi przymocowują się do gałęzi, pni drzew, skał, murów lub ścian.
4 3 4